நல்ல வருமானம் கொடுக்கும் நாட்டு நாய் வளர்ப்பு!

சிப்பிப்பாறை... கன்னி... கேரவன்...

செல்லப்பிராணி என்றாலே 'சட்’டென நினைவுக்கு வருவது, நாய்தான். ரகம் ரகமாக வெளிநாட்டு நாய்கள் அழகுக்காக வளர்க்கப்பட்டாலும், எப்போதுமே நம்நாட்டு ரக  நாய்களுக்கு தனி மவுசு உண்டு. காரணம், அவற்றை செல்லப்பிராணிகளாக வளர்ப்பதோடு, கொஞ்சம் பழக்கினால், வேட்டை, காவல் போன்ற பணிகளிலும் ஈடுபடுத்த முடியும். குறிப்பாக, தமிழ்நாட்டில், சிப்பிப்பாறை, ராஜபாளையம், கோம்பை,   கன்னி போன்ற நாட்டு ரக நாய்களுக்கு எப்போதுமே கிராக்கி உண்டு. இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு நாட்டு ரக நாய்களை வளர்த்து லாபம் ஈட்டி வருகிறார், ஜான் ஆர்தர்.

திருநெல்வேலி-தென்காசி சாலையில் உள்ள மாறாந்தை எனும் ஊரில் 'டேவிட் ஃபார்ம்’ என்ற பெயரில் நாட்டு நாய்கள் பண்ணையை வைத்திருக்கிறார் ஜான் ஆர்தர். இந்தப் பண்ணையில் மேலாளராக இருப்பவர் அந்தோணி ஷெட்டி. ஒரு மாலைவேளையில், பண்ணையில் நாய்களோடு கொஞ்சி விளையாடிக் கொண்டிருந்த  அந்தோணி ஷெட்டியைச் சந்தித்தோம். ''நாட்டு நாய்கள், நம்ம மண்ணோட சொத்து. அதை அழிஞ்சி போகாம பாதுகாக்கத்தான், இந்த பண்ணையை ஜான் ஆர்தர் தொடங்கினாரு. அவர், நினைச்சது போலவே, பண்ணைய சிறப்பா நடத்திக்கிட்டு வர்றோம்...'' என்று அறிமுகம் சொன்ன அந்தோணி ஷெட்டி விரிவாகப் பேசத் தொடங்கினார்.

''சின்னவயசுலயே எனக்குப் பிராணிகள் வளர்ப்புல ஆர்வம் அதிகம். மிட்டாய் வாங்க கொடுக்குற காசை சேர்த்து வெச்சு, கோழிக்குஞ்சு வாங்கிட்டு வந்துடுவேன். குறிப்பா, நாய்கள் மேல ரொம்ப பிரியம். நாட்டு நாய்ல இருந்து, பல ரக நாய்களையும் வாங்கி வளர்த்திருக்கேன். கோவாவுல தனியார் கப்பல் கம்பெனியில சூப்பர்வைசரா இருந்தேன். அங்க இருந்து போபாலுக்கு மாத்தினாங்க. 'வேலை பார்த்தது போதும் ஊரைப் பார்க்க வந்துடுங்க’னு வீட்டுல சொன்னதால, திருநெல்வேலிக்கே திரும்பி, எஸ்.டி.டி பூத், ஜெராக்ஸ் கடை வெச்சேன். கூடவே நாய் வளர்ப்பையும் தொடர ஆரம்பிச்சேன்.

ஒரு நண்பர் மூலமா நாட்டு ரக நாய்கள் பத்தியும், அதுங்கள்லாம் அழியற நிலையில இருக்கறதையும் கேள்விப்பட்டேன். இதையெல்லாம் பாதுகாக்கிற வகையில, 'தமிழ்நாட்டுப் பாரம்பரிய ரகங்களை மட்டும்தான் வளர்க்கணும்'னு முடிவு பண்ணினேன். பள்ளி, கல்லூரி நண்பர்களைவிட... நாய்கள் வளர்ப்பு மூலமா கிடைச்ச நண்பர்கள்தான் அதிகம். அப்படி அறிமுகமானவர்தான், இந்தப் பண்ணையோட உரிமையாளர் ஜான் ஆர்தர். அவருக்கும் நாய் வளர்ப்புல ரொம்ப ஈடுபாடு. எனக்கு நாட்டு ரக நாய்கள் மேல இருந்த ஈடுபாட்டை பாத்துட்டு, இந்தப் பண்ணையிலேயே இடம் கொடுத்து நாய்களை வளர்க்கச் சொல்லிட்டார். தன்னோட பண்ணைக்கு என்னை மேலாளராவும் ஆக்கிட்டார். இப்போவரைக்கும் நாய் வளர்ப்புக்குத் தேவையான அத்தனை உதவிகளையும் அவர்தான் செஞ்சுக்கிட்டு இருக்கார். இப்போ, 9 சிப்பிப்பாறை (5 பெண் 4 ஆண்), 4 கன்னி (3 பெண் 1 ஆண்) மற்றும் 3 கேரவன் பெண் நாய்கள் (மகாராஷ்டிர இனம்) என மொத்தம் 16 நாய்கள் இருக்கு'' என்ற அந்தோணி ஷெட்டி, தனது வளர்ப்பு முறைகள் பற்றிச் சொன்னதைப் பாடமாகத் தொகுத்துள்ளோம்.

காலை பால்... மாலை உணவு!

'தினமும் காலையில் 8 மணிக்கு ஒவ்வொரு நாய்க்கும் அரை லிட்டர் பாலை (அரை லிட்டர் பாலுக்கு 100 மில்லி தண்ணீர் கலந்து) காய்ச்சி, ஆறவைத்து கொடுக்கவேண்டும். தண்ணீர் கலக்காவிட்டால், வயிற்றுப்போக்கு வரும். மாலை 3 மணிக்கு 300 கிராம் சாதம், 300 கிராம் கோழிக்கறி. கொதிக்கும் உலையில் அரிசி போடும்போதே, கோழி இறைச்சியையும் சேர்த்துப் போட்டு சமைக்கலாம். சாதத்தில் உப்பு சேர்த்தால், தோல் நோய் வரும். எலும்பு கலந்த கறியாக இருந்தால், கால்சியம் குறைபாடு ஏற்படாமல் இருக்கும். காலை, மாலை மற்றும் இரவு மூன்று வேளையும் சுத்தமான தண்ணீரைக் குடிக்கக் கொடுக்க வேண்டும்.

நோய்கள் கவனம்!

இந்த ரக நாய்களை 'பார்வோ’, 'டிஸ்டம்பர்’ என்கிற இரண்டுவிதமான நோய்கள் அதிகமாகத் தாக்கும். கண்ணில் பீளை வடியும், உடல் சூடு அதிகரிக்கும். சுறுசுறுப் பில்லாமல், சாப்பிடாமல் சோம்பலாகவே படுத்துக் கிடக்கும். உள்ளங்கால் சொரசொரப் பாக இருக்கும். இப்படி இருந்தால் அது, 'பார்வோ’ நோயின் அறிகுறி. உடனே கால்நடை மருத்துவரிடம் காண்பித்து, ஊசி போட வேண்டும். நாய் நிற்கும்போது தலையைத் தூக்கிப் பார்க்காமல், தொங்க போட்ட நிலையில் தலை ஆடிக் கொண்டே இருந்தால், டிஸ்டம்பர் நோய்க்கான அறிகுறி. லேசாக தலை ஆடும்போதே அதற்குரிய ஊசியைப் போட வேண்டும். இல்லாவிட்டால், உயிரிழப்பு ஏற்படக்கூடும். உண்ணிகள் வராமல் இருக்க, நாய்க் குடிலைச் சுற்றி தடுப்பு மருந்தைத் தெளிக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு நாய்க்கும் ஆண்டுக்கு ஒரு தடவை ரேபிஸ் தடுப்பூசி கண்டிப்பாகப் போடவேண்டும். நாய்களை வாரத்துக்கு ஒரு முறைதான் குளிப்பாட்ட வேண்டும்.    

60 நாள் குட்டிகள் விற்பனை!

நாய்கள், 6 மாதங்களுக்கு ஒரு முறை பருவத்துக்கு வரும். ஆனால், ஆண்டுக்கு ஒரு முறை மட்டும் ஆண் நாயோடு சேர்த்து, இனப்பெருக்கம் செய்தால், தரமான குட்டிகள் கிடைக்கும். ஆண் நாயோடு சேர்ந்த நாளிலேயே, பெண் நாயை தனியாகப் பிரித்து அடைக்க வேண்டும். 63 நாளில் குட்டிப் போடும். சராசரியாக ஒரு நாய் வருடத்திற்கு 6 முதல் 8 குட்டிகள் வரை போடும். 11 நாளில் இருந்து 13 நாட்களுக்குள் குட்டிகள் கண் திறக்கும். கிட்டத்தட்ட ஒரு மாதம் வரைதான் பால் சுரக்கும். குறைவாக குட்டி போட்டிருந்தால், கொஞ்சம் கூடுதல் நாட்கள் பால் சுரக்கும். தாயிடம் பால் சுரப்பு நின்றுவிட்டால், மாட்டுப்பாலை வாங்கி, காய்ச்சி ஆற வைத்து, 100 மில்லி பாலுக்கு ஒரு ஸ்பூன் என்கிற விகிதத்தில் கேழ்வரகு மாவு கலந்தும் நான்கு மணி நேரத்துக்கு ஒரு தடவை குட்டிகளுக்குக் கொடுக்க வேண்டும். குட்டிகளுக்கு 45-ம் நாளிலும், 60-ம் நாளிலும் தடுப்பூசி போட வேண்டும். 60 நாளைக்கு மேல் குட்டிகளை விற்பனை செய்யலாம்.'

ஆண்டுக்கு  2 லட்சம்!

நிறைவாக விற்பனை வாய்ப்புப் பற்றிப் பேசிய அந்தோணி ஷெட்டி, ''பண்ணையில இருக்குற 11 பெட்டைகள் மூலமா வருஷத்துக்கு சராசரியா 30 குட்டிகள். கிடைக்குது.  சராசரியா ஒரு குட்டி 8 ஆயிரம் ரூபாய்க்கு விலை போகுது. அதே சமயம், ஒரு வருஷம் வைச்சிருந்து வித்தா குட்டி ஒண்ணு ரூ. 50 ஆயிரத்துக்கு கூட விலை போகும். எப்படி பார்த்தாலும், வருஷத்துக்கு 4 லட்ச ரூபாய் கிடைக்கும்.   இதுல, உணவு, மருந்து, பராமரிப்புனு 2 லட்ச ரூபாய் செலவு போக, 2 லட்ச ரூபாய் லாபமா கிடைக்குது. இந்தப் பண்ணையை லாப நோக்கத்துல நடத்தல. நம்ம நாய்கள் இனத்தைக் காப்பாத்ததான் பண்ணையை வைச்சிருக்கோம். இதையே, தொழில்முறையா நாட்டு நாய் பண்ணையை நடத்துனா, இன்னும் பல மடங்கு லாபம் கிடைக்கும்'' என்று சொல்லி விடை கொடுத்தார்.

---

  நாய்களுக்கு மரியாதை!

உலகில் ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட நாய் இனங்கள் உள்ளன. ஆனால், 350 வகை நாய் இனங்களுக்குத்தான் அங்கீகாரம் உள்ளது. அதில் ஆறு வகை இந்திய நாய்கள். இந்த ஆறில் கன்னி, சிப்பிப்பாறை, கோம்பை மற்றும் ராஜபாளையம் நாய்கள் தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்தவை. ஹரியானா மாநிலம் கர்னால் என்ற இடத்தில் உள்ள தேசிய விலங்குகள் மரபின ஆராய்ச்சி மையமும், தமிழ்நாடு கால்நடை மருத்துவ அறிவியல் பல்கலைக்கழகமும் இணைந்து, ராஜபாளையம் மற்றும் சிப்பிப்பாறை ஆகிய இன நாய்கள் குறித்து, ஆராய்ச்சி செய்து வருகின்றன. இந்தவகை பாரம்பரிய ரக நாய்களை கௌரவிக்கும் வகையில், மத்திய அரசு நினைவு தபால்தலை வெளியிட்டுள்ளது.

தொடர்புக்கு,
அந்தோணி ஷெட்டி,
செல்போன்: 93459-56565

Read More

ஆண்டு முழுவதும் ஒரே விலை!.

தக்காளியைத் தகதகக்க வைக்கும்...மதிப்புக் கூட்டல் மகாத்மியம்..

மதிப்புக் கூட்டல்

 எஸ். ராஜாசெல்லம்

 பளிச்... பளிச்...

விலை குறையும் நேரங்களில் நஷ்டத்தைத் தவிர்க்கலாம். 
ஆண்டு முழுவதும் கிலோவுக்கு 30 ரூபாய்.

 ஒரு கிலோ தக்காளியின் விலை 60 ரூபாய் வரை அதிகரிப்பதும்... அடுத்த சில வாரங்களிலேயே 'தரை ரேட்' எனும் அளவுக்கு சடாரென சரிந்து, கிலோ 50 பைசாவுக்குகூட கொள்முதல் செய்ய ஆள் இல்லாத நிலை ஏற்படுவதும்... தக்காளி விவசாயத்தில் பல ஆண்டுகளாகவே வாடிக்கையான விஷயமாகிவிட்டது!

பறிப்புக் கூலிக்குக்கூட கட்டுப்படியாகாத நிலையில், தக்காளியைக் கூடை கூடையாகக் குப்பையில் கொட்டுவதும், தக்காளித் தோட்டங்களில் அப்படி அப்படியே ஆடு, மாடுகளை மேய விடுவதும் ஆண்டுதோறும் நடந்து வரும் அவலம்!

''இதற்குத் தீர்வே இல்லையா?'' என்று புலம்பும் விவசாயிகள்,

''குளிர்பதனக் கிட்டங்கி அமைக்க வேண்டும்... குறைந்தபட்ச ஆதார விலை நிர்ணயம் செய்ய வேண்டும்'' என்று கோரிக்கை வைப்பதும் ஆண்டுக் கணக்காக தொடர்ந்து கொண்டேதான் இருக்கிறது.

இதற்கு நடுவே... ''ஆதார விலையும் வேண்டாம்... கிட்டங்கியும் வேண்டாம். விவசாயிகள் கொஞ்சம் மெனக்கெட்டாலே போதும். மதிப்புக்கூட்டல் மூலம் நஷ்டத்தைத் தவிர்த்து லாபத்தைக் கூட்டலாம்'' என்று நம்பிக்கை ஊட்டுகின்றனர் தர்மபுரி மாவட்டம், பாப்பாரப்பட்டி வேளாண் அறிவியல் மையத்தினர்.

இந்த மையமும், தர்மபுரி மாவட்ட வேளாண் விற்பனை மற்றும் வணிகப் பிரிவும் இணைந்து, தக்காளியில் மதிப்புக்கூட்டல் தொழில்நுட்பத்தைச் சொல்லிக் கொடுப்பதற்காக கடந்த மாதம் பயிற்சி முகாமுக்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தன. வேளாண் அறிவியல் மைய இணைப் பேராசிரியர் ஜான்சிராணி, தக்காளியைக் கொண்டு ஜாம், ஊறுகாய், கெச்சப், ஸ்குவாஷ், சாஸ், ஜூஸ், வடகம், தக்காளி பவுடர்... மதிப்புக் கூட்டல் பொருட்களைத் தயாரிக்கும் விதங்களை செய்முறை விளக்கத்துடன் சொல்லிக் கொடுத்தார்.

இனி பயிற்சியில் இருந்து...

''தக்காளிக்கு வருஷம் முழுசும் கட்டுப்படியான விலை கிடைக்கறதில்லை. கணக்குப் பாத்தா, பல நேரங்களில் நஷ்டம்தான் அதிகமா இருக்கும். விவசாயிகளைப் பொறுத்தவரைக்கும் விளைஞ்சதை அப்படியே சந்தையில வித்துடணும்னுதான் நினைக்கறாங்க. அதுக்கு மேல யோசிக்கறதேயில்லை. இந்த மனநிலைதான் நஷ்டத்துக்குக் காரணம். விலை குறையறப்ப சாலையில கொட்டி வீணாக்குறதுக்குப் பதிலா... கொஞ்சம் மெனக்கெட்டு அதை ஊறுகாயாகவோ, ஜாமாகவோ... மாத்தினா நஷ்டம் வர்றதுக்கு வாய்ப்பே இல்லை.

கிலோவுக்கு 30 ரூபாய்!

உதாரணமா, ஒரு கிலோ தக்காளியில சில பொருட்களை சேர்த்து ஊறுகாய் தயாரிச்சா, 750 கிராம் ஊறுகாய் கிடைக்கும். இன்னிக்குச் சந்தையில 250 கிராம் தக்காளி ஊறுகாய் 22 ரூபாயிலிருந்து 30 ரூபா வரைக்கும் விக்குது. குறைஞ்சபட்சம் 20 ரூபாய்னு வெச்சுகிட்டாலும், 750 கிராம் ஊறுகாய்க்கு 60 ரூபாய் கிடைக்கும். இதுக்கான தயாரிப்புச் செலவுக்காக 30 ரூபாயைக் கழிச்சிட்டாலும், மீதி 30 ரூபாய் இருக்கும். பெரிய நிறுவனங்களோட தொடர்பு வெச்சுக்கிட்டா, தொடர்ந்து விற்பனை வாய்ப்பு கிடைக்கும்'' என்று நிறுத்திய ஜான்சிராணி,

''இப்ப சொல்லுங்க, கிலோ 3 ரூபாய்க்கு தக்காளி விக்குதேனு கீழ கொட்டாம... கொஞ்சம் யோசிச்சா ஒரு கிலோ தக்காளிக்கு 30 ரூபா கிடைக்குமில்ல!'' எனக் கேட்க... வியப்பில் விழிகள் விரித்தனர் எதிரே அமர்ந்திருந்த விவசாயிகள்.

தொடர்ந்து, தக்காளி மட்டுமல்லாமல்... மிளகாய், கொய்யா போன்றவற்றிலும் மதிப்புக்கூட்டுவது பற்றி பயிற்சி அளிக்கப்பட, ஆர்வத்தோடு அவற்றில் பங்கெடுத்தனர் விவசாயிகள். அவர்கள் குறிப்பெடுத்துக் கொண்ட விஷயங்களில் இருந்து தக்காளி ஊறுகாய் மற்றும் ஜாம் தயாரிப்பு முறைகள் இங்கே இடம்பிடிக்கின்றன.  

தக்காளி ஊறுகாய்!  

தேவையான பொருட்கள்:

நன்றாகப் பழுத்தத் தக்காளி  - ஒரு கிலோ, மிளகாய்த்தூள் - 2, டேபிள் ஸ்பூன், வெந்தயம் - 1 ஸ்பூன், ரீஃபைண்ட் ஆயில் - 250 மில்லி, பூண்டு - 20 பல், பெருங்காயத்தூள் - 1 ஸ்பூன், கடுகு - 1 ஸ்பூன், உளுத்தம் பருப்பு- 1 ஸ்பூன், உப்பு - தேவையான அளவு

தக்காளியை நன்றாக சுத்தம் செய்து மிக்ஸியில் நன்கு கூழாகும் வரை அரைக்க வேண்டும். இதனுடன் உப்பு, மிளகாய்த்தூள் ஆகியவற்றைச் சேர்த்து வாணலியில் இட்டு அடுப்பில் வைத்துச் சூடாக்க வேண்டும். நன்கு கொதிக்கும் நிலையில் நீர்வற்றி கெட்டியாக மாறும். அப்போது சூடு படுத்திய எண்ணெயை தக்காளியுடன் சேர்த்து கிளறிக்கொண்டே இருக்க வேண்டும். அடுப்பு மிதமாக எரியும்படி பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும். தக்காளிக் கலவை கொதி வந்த பிறகு, கலவையில் உள்ள எண்ணெய் முழுவதும் பிரிந்து வரும் வரை வேகவிட்டு, பின்பு இறக்க வேண்டும்.

பிறகு, வறுத்துத் தூளாக்கிய வெந்தயம், கடுகு, உளுத்தம் பருப்பு, பெருங்காயம் தாளித்து பூண்டை சேர்த்து நன்றாக வேகும் வரை வதக்கி  தக்காளிக் கலவையில் சேர்த்து, நன்றாக ஆறவிட்டு, ஈரம் இல்லாத பாட்டில்களில் நிரப்பி மூடி வைக்க வேண்டும். இது, சாதாரண நிலையிலேயே ஒரு வாரம் வரை கெடாமல் இருக்கும். குளிர்சாதனப் பெட்டிகளில் பாதுகாத்தால் நீண்டநாட்களுக்கு வைத்திருக்கலாம். இதை, அனைத்து உணவுகளுக்கும் தொட்டுச் சாப்பிட பயன்படுத்தலாம்.

தக்காளி ஜாம்!

தேவையான பொருட்கள்:

தக்காளி பழக்கூழ் - ஒரு கிலோ. சர்க்கரை - 750 கிராம். சிட்ரிக் அமிலம் அல்லது எலுமிச்சை சாறு - அரை தேக்கரண்டி.

தக்காளியைச் சுத்தம் செய்து தோல், விதைகளை நீக்கி சதைப்பகுதிகளைச் சேகரித்துக் கொள்ள வேண்டும். அவற்றை மிக்ஸி மூலம் கூழாகும் வரை அரைத்து வடிகட்ட வேண்டும் (இதுதான் தக்காளி பழக்கூழ்). கொஞ்சம் போல தண்ணீர் எடுத்து, அதில் சிட்ரிக் அமிலத்தைக் கரைத்து வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். தக்காளிக் கூழை பாத்திரத்தில் இட்டு, சிறிது நேரம் வேகவிட்டு ஒரு கொதி வந்தவுடன் சர்க்கரையைச் சேர்த்து, அடுத்து சிட்ரிக் அமிலம் கலந்த தண்ணீரை ஊற்ற வேண்டும்.

நன்றாகக் கொதித்துக் கொண்டிருக்கும் கலவையை ஒரு ஸ்பூனில் சிறிதளவு எடுத்து ஒரு தட்டில் ஊற்றிப் பார்த்தால்... கெட்டியாக விழ வேண்டும். அதுவரை கலவை வேக வேண்டும். இந்தப் பதம் வந்தபின் பாத்திரத்தை இறக்கி வைத்து கொஞ்சம் மட்டும் ஆறவிட்டு, வாய் அகன்ற கண்ணாடி பாட்டில்களில் சூடாகவே நிரப்பி வைக்க வேண்டும். இந்த நிலையிலேயே முழுவதும் ஆறவிட்டு, அதன்பிறகு பாட்டில்களை மூடி வைக்க வேண்டும். சூடானக் கலவையை பாட்டில்களில் நிரப்பும்போது பாட்டில்களை தரை மீது வைப்பதைத் தவிர்த்து, மரப்பலகை மீது வைத்துக் கொண்டால், சூட்டின் மூலம் பாட்டில்கள் உடைந்து போகாமல் தடுக்க முடியும்.

விற்பனைக்கு அணுகலாம்!

மதிப்புக்கூட்டல் தொழிலுக்கான கடனுதவிகள்  பற்றி விளக்கமாக விவசாயிகளுக்கு எடுத்துச் சொன்ன மாவட்ட வேளாண் வணிகம் மற்றும் விற்பனைப் பிரிவின் வேளாண் அலுவலர் தாம்சன், ''தக்காளி மட்டுமன்றி... மா, பப்பாளி, கொய்யா, பச்சைமிளகாய் என அனைத்துப் பயிர்களுமே ஆண்டு முழுக்க மாறி மாறி இந்த மாவட்டத்தில் விளைவிக்கப்படுகின்றன. அந்தந்தப் பருவத்துக்கு ஏற்றபடி அவற்றையெல்லாம் மதிப்புக்கூட்டி, நல்ல லாபம் பார்க்கலாம்.

நாம் மதிப்புக்கூட்டும் பொருட்களை விற்பனை செய்வதற்காக கவலைப்படத் தேவையில்லை. பெரிய வணிக நிறுவனங்கள், தாங்கள் விரும்பும் தரத்துடன் தயாரித்துக் கொடுக்கப்படும் ஜாம், சாஸ் உள்ளிட்ட பொருட்களுக்கு நல்ல விலை கொடுக்கத் தயாராக இருக்கின்றன. அந்த நிறுவனங்களில் விற்பனை வாய்ப்பை ஏற்படுத்தித் தர வேளாண் வணிகம் மற்றும் விற்பனைப் பிரிவை விவசாயிகள் தயக்கமின்றி அணுகலாம்'' என்று அழைப்பு வைத்தார்.

தொடர்புக்கு: வேளாண் அறிவியல் நிலையம், பாப்பாரப்பட்டி, தொலைபேசி: 04342-245860. வேளாண் வணிகம் மற்றும் விற்பனைப் பிரிவு அலுவலர் அலைபேசி: 94435 -63977.

''நம்பிக்கை வந்திருக்கு!'' பயிற்சியில் கலந்துகொண்ட குட்டூர் கிராமத்தைச் சேர்ந்த செல்வி, ''தக்காளியைக் கொண்டு இத்தனை விதமானப் பொருட்களைத் தயாரிக்க முடியும்கிறதே இப்போதான் தெரியுது. அடிமாட்டு விலைக்கு வந்துடுச்சுனு முடங்காம, முயற்சி எடுத்தா... தக்காளிக்கு சோதனை வர்ற காலத்துலயும் லாபம் பார்க்க முடியுங்கிற எண்ணம் இப்போ எனக்கு வந்திருக்கு'' என்றார் மகிழ்ச்சியுடன். மதகேரி கிராமத்தைச் சேர்ந்த சித்ரா, ''தக்காளியைத் தவிர வேற பயிர்களுக்கு ஏத்ததா எங்க பகுதியோட மண்வளமும், நீர்வளமும் இல்ல. அதனாலதான்... நஷ்டப்படப் போறோம்னு தெரிஞ்சே வேற வழியில்லாம தக்காளியையே பயிர் செய்றோம். ஆனா, இந்தப் பயிற்சி மூலமா எங்களுக்கு நம்பிக்கை வந்திருக்கு. தக்காளி விவசாயிகள் எல்லாரும் சேர்ந்து இதுபத்தி பேசி ஒரு முடிவெடுக்கப் போறோம்'' என்றார் உற்சாகமாக.

Read More

பால் தினசரி ரூ. 7,500... மண்புழு தினசரி ரூ.7,000...

‘மகசூல் எடு... கேட்ட விலைக்குக் கொடு... வந்தது வரவு... சென்றது செலவு’ என்கிற கதையாகத்தான் போய் கொண்டிருக்கிறது, விவசாயிகள் வாழ்க்கை. பெரும்பான்மையான விவசாயிகள் விற்பனை வாய்ப்பு பற்றி யோசிப்பதே இல்லை. இந்த விஷயத்தில் கொஞ்சம் மெனக்கெட்டால் கூடுதல் வருமானம் பார்க்கும் வாய்ப்பு நிறையவே இருக்கிறது என்பதை நிரூபித்துக் கொண்டிருக்கிறார்... திருப்பூர் மாவட்டம், காங்கேயம் வட்டம், எல்லப்பாளையம்புதூர் கிராமத்தைச் சேர்ந்த விவசாயி கே.பி. சுப்பிரமணியன். 68 வயது இளைஞரான இவர், சுறுசுறுப்பாக 35 ஏக்கரில் விவசாயம் செய்வதோடு, பால் பண்ணையையும் நடத்தி வருகிறார். உற்பத்தி செய்யும் பாலை கேன் மற்றும் பாக்கெட்களில் அடைத்து, நேரடி விற்பனை செய்து வருகிறார்.

கண்ணுக்கு எட்டிய தொலைவு வரை பல ஏக்கரில் விரிந்து கிடக்கும் வேலி அடைத்த மேய்ச்சல் நிலங்கள், இடையிடையே சில தோட்டங்கள் எனக் காட்சி அளிக்கிறது, எல்லப்பாளையம்புதூர். வளைந்து வளைந்து செல்லும் தார்ச்சாலையின் ஓரத்தில் இருக்கிறது, சுப்பிரமணியனின் தோட்டம். வேம்பு, கருவேல், பூவரசு என நிழல் பரப்பி நிற்கின்றன, வகைவகையான மரங்கள். அங்கிருந்த கொட்டகையில் தகுந்த இடைவெளியில் எதிரெதிர் வரிசையில் அசைபோட்டு படுத்திருந்தன, பசு மாடு கள். பசுந்தீவன வயல்கள், அவற்றை பொடிப்பொடியாய் நறுக்கும் இயந்திரம், அடுக்கி வைக்கப்பட்ட அடர்தீவன மூட்டைகள், காற்றோட்டமான இடத்தில் போடப்பட்டிருக்கும் சோளத்தட்டைப் போர்கள், நீண்டு கிடக்கும் மண்புழு உர உற்பத்திப் பந்தல்கள் என இருக்க... வேலையாட்கள் அவர்களுக்கான பணிகளில் மும்முரமாக இருந்தனர். சுப்பிரமணியனிடம் நம்மை அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டதும், வேலையாட்களுக்கு பணிகளைச் சொல்லி விட்டு நம்முடன் பேச ஆரம்பித்தார்.

விதைச்சவனுக்கு நஷ்டம்... விக்கிறவனுக்கு லாபம்!

‘‘பாட்டன் பூட்டன் காலந்தொட்டு பரம்பரையா இந்த ஊர்லதான் இருக்கோம். விவசாய நெலம், மேய்ச்சல் காடுனு இங்க 35 ஏக்கர் இருக்கு. 50 வருஷத்துக்கு முந்தியே மெட்ராஸ் அனுப்பி, படிக்க வைக்கிற அளவுக்கு செல்வாக்கான குடும்பம். பச்சையப்பன் காலேஜ்ல ஏம்.ஏ. எக்னாமிக்ஸ் படிச்சேன். அப்போலாம், அரசாங்க வேலை ஈஸியா கிடைக்கும்னாலும், வேலைக்கு முயற்சி செய்யாம அப்பாவுக்குத் துணையா விவசாயத்துல இறங்கிட்டேன். அப்போ, இந்தப்பகுதியில புகையிலை வெவசாயம்தான் பிரதானம். அதனால புகையிலை பதப்படுத்துற தொழிலையும் செஞ்சேன். பொருளாதாரம் படிச்சிருந்ததால, அப்பப்போ விவசாயிகளோட வருமானத்தைப் பத்தி யோசிச்சுப் பார்ப்பேன். வெதைச்சவன் நஷ்டப்படுறான். ஆனா, வாங்கி விக்கிறவன் நல்ல லாபம் பார்க்கிறான். மத்த பொருளை உற்பத்தி பண்றவங்களுக்கு இந்த நிலைமை கிடையாது. விவசாயத்துல மட்டும்தான் இந்த முரண்பாடு. இதை மாத்தி விவசாயியே லாபம் எடுக்க என்ன வழினு யோசிச்சுட்டே இருப்பேன்” என்ற சுப்பிரமணியன் சற்று இடைவெளிவிட்டு, தொடர்ந்தார்.

மதிப்புக்கூட்டினா, கூடும் மதிப்பு!

“இந்த நிலையில, விவசாயிகள் கூட்டம் ஒண்ணுல கலந்துக்குறதுக்கு வாய்ப்பு கிடைச்சுது. பொள்ளாச்சி மகாலிங்கம் ஐயா, ‘விவசாயிகள் தாங்கள் உற்பத்தி செய்கிற பொருள்ல, 30 சதவிகிதத்தையாவது மதிப்புக்கூட்டி விற்பனை செய்யணும். அப்போதான், கட்டுப்படியாகிற விலை கிடைக்கும். பல வெளிநாடுகளுக்குப் போய் பார்த்து வந்தவன்ற முறையில் உங்ககிட்ட இதைச் சொல்றேன்’னு அந்தக் கூட்டத்துல பேசினார். அந்தப் பேச்சுதான் எனக்குள்ள ஒரு மாற்றத்தைக் கொண்டு வந்துச்சு. அதுக்குப்பிறகு, புகையிலைத் தொழில்ல பல யுக்திகளைக் கொண்டு வந்து இலங்கை, மலேசியா, சிங்கப்பூர்னு ஏற்றுமதி பண்ண ஆரம்பிசேன். இந்த நிலையில எனக்கு கல்யாணம் ஆச்சு. மனைவி பேரு ரங்கநாயகி. சட்டம் படிச்சவர். சுதந்திரப் போராட்ட வீரர் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர். அவருக்கு புகையிலை சம்பந்தமான தொழில் செய்றது பிடிக்கல. அதனால, புகையிலை குடோனை மூடிட்டு, ஆட்டுப்பண்ணை, கோழிப்பண்ணை, பவர்லூம்னு தொழில் களோட விவசாயத்தையும் பாக்க ஆரம்பிச் சோம்.

ரெண்டு பொண்ணு, ஒரு பையன்னு மொத்தம் மூணு வாரிசுங்க. கல்யாணம் முடிஞ்சு எல்லாரும் வெளியூர்ல இருக்காங்க. ‘இந்த வயசுல ஏம்ப்பா கஷ்டப்படுறீங்க.. சும்மா ஓய்வெடுங்க’னு அன்புக் கட்டளை போடுறாங்க பிள்ளைங்க. ஆனா, ‘யாரு சும்மா இருந்தாலும், தப்பில்லை. ஒரு விவசாயி சும்மா இருக்கக்கூடாது’ங்கிறதுல உறுதியா இருக்கிறவன் நான். அதனாலதான் இந்த 68 வயசிலும் மாட்டுப் பண்ணை வெச்சு பால் சப்ளை பண்ணிட்டு இருக்கேன்’’ என்ற சுப்பிரமணியன், அதைப் பற்றிச் சொல்ல ஆரம்பித்தார்.

மொத்தம் 35... கறவை 25!

“மொத்தம் 35 கலப்பினப் பசுக்கள் இருக்கு. இதுல 25 உருப்படி கறந்துட்டு இருக்குது. மீதி சினையா இருக்கு. கன்னுக்குட்டி குடிச்சது போக, சராசரியா ஒரு மாட்டுல இருந்து 10 லிட்டர் பால் கிடைக்கும்.

25 மாடுகள் மூலமா தினமும் 250 லிட்டர் பால் கிடைக்குது. ரெண்டு வருஷமா இந்தப் பகுதியில கடுமையான வறட்சி. மேய்ச்சல் நிலம் எல்லாம் காஞ்சு கருகிப்போச்சு. தண்ணீர் பற்றாக்குறையால பசுந்தீவன உற்பத்தியும் சொல்லிக்கிற மாதிரி இல்லை. பசுந்தீவனத்தையும், மக்காச்சோளத் தட்டையும் விலைக்கு வாங்கி் போட்டும் கட்டுபடியாகல. அதனால, பால் உற்பத்தி குறைவாதான் இருக்கு. இந்த வருஷம் பருவமழை பரவாயில்ல. அதனால, தீவனத்துக்குப் பஞ்சம் இருக்காதுனு நினைக்கிறேன். பாலை, திருப்பூருக்கு அனுப்பி, ஆட்கள் மூலமா நேரடியா விநியோகம் பண்றேன். கெட்டியாவும், சுவையாவும் இருக்குறதால, எங்க பண்ணை பாலுக்கு ரெகுலர் வாடிக்கையாளர்கள் இருக்காங்க. சில ஓட்டல்கள்லயும் ரெகுலரா வாங்குறாங்க.

இனிக்கும் இயற்கைப் பால்!

இப்போ இயற்கை அங்காடிகள் பெருகுறதால ‘இயற்கைப் பால்’ உற்பத்தி பண்ணலாம்னு யோசிச்சு... பண்ணையில அஞ்சு மாடுகளை தனியா பிரிச்சோம். அந்த மாடுகளை பகல்ல மரத்தடி நிழல்ல கட்டி தீனி போட்டு, ராத்திரிக்கு மட்டும் தனி தொழுவத்துல அடைக்கிறோம். அந்த மாடுகளுக்கு மட்டும் எங்க தோட்டத்துல இயற்கை முறையில விளைவிச்ச பசுந்தீவனம், மக்காச்சோளத்தட்டை, இயற்கை அரிசி உற்பத்தி செய்ற விவசாயிகள்கிட்ட இருந்து வாங்கின தவிடு, இயற்கையில விளைஞ்ச தேங்காய்் பிண்ணாக்குனு எல்லாமே இயற்கைப் பொருட்களா கொடுக்குறோம். அந்த மாடுகள்ல இருந்து கிடைக்கிற 50 லிட்டர் பாலை ஒரு லிட்டர் அளவுல பாக்கெட்கள்ல அடைச்சு, திருப்பூர்ல பனியன் ஏற்றுமதி நிறுவனம் நடத்துற என்னோட மகன் குகனுக்கு அனுப்பிடுவேன். என், மருமகள் வித்யாவுக்கு இயற்கை விவசாயத்துல ஆர்வம் அதிகம். அவங்கதான் இந்த 50 லிட்டர் இயற்கைப் பாலை விற்பனை செய்றாங்க. வாங்கி பயன்படுத்தறவங்க எல்லாரும் ரொம்ப நல்லா இருக்குனு சொல்றாங்க. இதுல முக்கியமான விஷயம்... இயற்கை பால்ங்கிறதுக்காக அதிக விலைக்கு விற்பனை செய்றதில்லை. நமக்கு விலை முக்கியமில்லை. விழிப்பு உணர்வு பெருகணுங்கிறதுதான் முக்கியம். அதனால, வழக்கமான பால் விலைக்குதான் கொடுக்குறோம்.

லாபம் குறைவு... மனம் நிறைவு!

நாளுக்கு நாள் பசுமாடு வளப்புக்கான உற்பத்திச் செலவு கூடிட்டே போகுது. இன்னிக்கு நிலைமைக்கு ஒரு நாளைக்கு ஒரு பசுவுக்கு சராசரியா 205 ரூபாய் செலவாகுது. டெலிவரி செலவு, லிட்டருக்கு 3 ரூபாய். லிட்டர் 30 ரூபாய்னு விற்பனை செய்றோம். ஆக, 10 லிட்டர் கறக்கிற ஒரு மாட்டுல இருந்து ஒரு நாள் லாபம் 65 ரூபாய் கிடைக்குது. 25 மாடுகள் மூலம் ஒரு நாளைக்கு எங்களுக்கு கிடைக்கிற வருமானம் 1,625 ரூபாய்தான். இதுல ஆரம்பகட்ட செலவுகள் தனி. பண்ணை ஆரம்பிச்சு எட்டு வருஷம் ஆனதால, அதையெல்லாம் இப்போ கணக்குல கொண்டு வரல. அந்தச் செலவுகளை ஒன்றரை வருஷத்துலேயே எடுத்துட்டேன். பொருளாதாரம் படிச்ச எனக்கும், சட்டம் படிச்ச என் மனைவிக்கும் ஏற்ற வருமானம் இல்லைனாலும், பணநிறைவை விட மனநிறைவோட, சொந்த மண்ல இருக்குற மகிழ்ச்சிக்கு எதுவும் ஈடில்லை.

அதேசமயம், பால் பண்ணை வெச்சா லாபம் கிடைக்காதுனு நினைச்சுடாதீங்க. பால் பண்ணையை மட்டும் வெச்சு, தேமேனு இருந்தா குறைவான லாபம்தான் வரும். பால் பண்ணை தொடர்பான உபதொழில்களையும் செய்யணும். இதைத்தான் நான் செய்துட்டிருக் கேன். குறிப்பா மண்புழு உரம் தயாரிக்க ஆரம்பிச்சேன். 15 ஆயிரம் சதுர அடியில பெட் அமைச்சு நிழல்வலை போட்டு, சாணம் மூலமா... சுழற்சி முறையில, ஒரு நாளுக்கு ஒரு டன் மண்புழு உரம் உற்பத்தி செய்றோம். இது செரிவூட்டம் செய்யப்பட்ட மண்புழு உரங்கிறதால, கிலோ 7 ரூபாய்னு விற்பனை செய்றேன். இதன் மூலமா ஒரு நாளைக்கு 7 ஆயிரம் ரூபாய் கிடைக்குது. இதுல 3 ஆயிரத்து 500 ரூபாய் உற்பத்திச் செலவு போக தினசரி லாபம் 3 ஆயிரத்து 500 ரூபாய்” என்ற சுப்பிரமணியன், நிறைவாக, பால் மட்டும் போதாது!

‘‘ஆக, வெறுமனே பால் மட்டும் உற்பத்திப் பண்ணினா, நிரந்தர வருமானமும் கிடைக்காது... லாபமும் இருக்காது. பால், சாணம், மூத்திரம் எல்லாத்தையும் பயன்படுத்தி பலவகையான பொருட்களை தயாரிச்சு விற்பனை செய்தால்தான் லாபம் பார்க்க முடியும். நாங்க பாலை மட்டும் வித்தப்போ, மாசம் 45 ஆயிரம் ரூபாய்தான் லாபம் பார்த்தோம். ஆனா, மண்புழு உரம் தயார் செஞ்சு விற்பனை செய்ய ஆரம்பிச்ச பிறகு, மாசம் ஒன்றரை லட்ச ரூபாய்க்கு மேல லாபம் கிடைக்குது. அதனால, உப தொழில்களையும் சேர்த்து செஞ்சா நிச்சயம் லாபம் கிடைக்கும்’’ என்று சொல்லி விடைகொடுத்தார்.

தொடர்புக்கு,
கே.பி. சுப்பிரமணியன்,
செல்போன்: 99944-49696.

---

செழிப்பு தரும் செரிவூட்டப்பட்ட மண்புழு உரம்!

தற்போது விவசாயிகள் மத்தியில் மிகுந்த வரவேற்பைப் பெற்று வருகிறது, செரிவூட்டம் செய்யப்பட்ட மண்புழு உரம். இதன் தயாரிப்புத் தொழில்நுட்பத்தை சுப்பிரமணியனுக்குச் சொல்லித் தந்தவர், பேராசிரியர் விவேகானந்தன். அவரிடம் இதுபற்றி கேட்டபோது, “செரிவூட்டம் செய்யப்பட்ட மண்புழு உரம் என்பது, பல நுண்ணுயிரிக் கரைசல்களை சாணத்துடன் கலந்து, செரிவூட்டி மண்புழு உரமாக மாற்றுவது. ஒரு டன் சாணத்தை மண்புழு ‘பெட்’டில் பரப்பி, அதன் மீது... தலா 200 மில்லி அசோஸ்பைரில்லம், அசிட்டோஃபேக்டர், சூடோமோனோபாஸ், பாஸ்போ - பாக்டீரியா மற்றும் பேசிலஸ் ஆகியவற்றைக் கலந்து தெளிக்க வேண்டும்.

இதனால், பெட்டில் பல மடங்கு நுண்ணுயிரிகள் பெருகுவதால்... மண்புழுக்களில் இருந்து நுண்ணுயிரிகளுக்கும், நுண்ணுயிரிகளில் இருந்து, மண்புழுக்களுக்கும் ஊட்டம் மாறி மாறிச் செல்லும். இதனால் கிடைக்கும் மண்புழு உரம், நுண்ணுயிரிகளின் செரிவூட்டப்பட்ட கலவையாக மாறிவிடுகிறது. இதைப் பயன்படுத்தும்போது ஆரோக்கியமான விளைச்சல் கிடைக்கிறது’’ என்றார்.

Read More

நெல்லி... மதிப்புக்கூட்டினால் மகத்தான லாபம்!

விவசாயிகள் பலரும் தங்களது விளை பொருட்களை அப்படியே சந்தைக்கு அனுப்பி, விற்பனை செய்வதைத்தான் வழக்கமாகக் கொண்டிருக்கின்றனர். ஆனால், மதிப்புக்கூட்டி விற்கும்போது, கூடுதல் லாபம் கிடைக்கும் என்று அறிந்துகொள்ளும் விவசாயிகள், மதிப்புக்கூட்டி விற்பனை செய்வதோடு நேரடி விற்பனை மூலமாகவும் கூடுதல் லாபம் பார்த்து வருகிறார்கள். இவர்களில் பலரை அவ்வப்போது ‘பசுமை விகடன்’ அடையாளம் காட்டி வருகிறது. இந்த வரிசையில் விழுப்புரம் மாவட்டம், திருப்பாச்சனூர் கிராமத்தைச் சேர்ந்த ராமலிங்கத்தின் லாபக் கதை இங்கே விரிகிறது. இவர் விளைவிக்கும் நெல்லிக்காய்களை மதிப்புக்கூட்டி விற்பனை செய்துவருகிறார்.

நெல்லியில் இருந்து தயாரித்த பொருட்களை ‘பேக்’ செய்து கொண்டிருந்த ராமலிங்கத்திடம் பேசினோம். ‘‘நான் பிறந்தது விழுப்புரத்துக்கு பக்கத்துல இருக்குற சே. அகரம். எஸ்.எஸ்.எல்.சி வரைக்கும் படிச்சேன். அதுக்குமேல படிக்க வசதி இல்லை. அதனால அப்பாகூட சேர்ந்து விவசாய வேலைகளைக் கத்துக் கிட்டேன். கல்யாணம் ஆன பிறகு, இந்த ஊர்ல (திருப்பாச்சனூர்) 8 ஏக்கர் நிலம் வாங்கி, நெல், கடலை, கரும்புனு பயிர் வெச்சேன். விவசாயப் புத்தகங்கள்ல படிச்சுத் தெரிஞ்சுக்கிட்டு ‘கோலியஸ்’ மாதிரியான மூலிகைப் பயிர்களையும் சாகுபடி செஞ்சேன். போதுமான விளைச்சல் இருந்தாலும், வருமானம் அவ்வளவா இல்லை. அதனால, கான்ட்ராக்ட் வேலை எடுத்து செய்யலாம்னு மொத்த நிலத்துலயும் சவுக்கு நட்டுவெச்சுட்டு, சென்னைக்குப் போயிட்டேன். பிள்ளைங்க படிச்சு வேலைக்குப் போக ஆரம்பிச்ச பிறகு, கிராமத்துக்குத் திரும்பின நான், சவுக்கு மரங்களை வெட்டி வித்துட்டு, பழையபடி விவசாயத்தை ஆரம்பிச்சுட்டேன்’’ முன்கதை சொன்ன ராமலிங்கம் தொடர்ந்தார்.

மகத்துவம் கொண்ட நெல்லி!

‘‘எங்க அப்பா சித்த வைத்தியம் பார்ப்பார். அந்த அனுபவமும், அவரோட ஞானமும் எனக்கும் கிடைச்சதால, சின்ன பிள்ளையா இருக்குறப்ப இருந்தே, மூலிகைகள் மீது ஆர்வம் அதிகம். ‘காயகல்ப மூலிகை’யில முக்கியமான மூலிகை நெல்லிக்காய். அதோட மருத்துவக் குணங்களும், விற்பனை வாய்ப்புகள் பற்றியும் நல்லா தெரிஞ்சிருந்ததால, அஞ்சு ஏக்கர்ல 15 அடி இடைவெளியில ஆயிரம் நெல்லிச் செடிகளை வெச்சேன். முழுக்க இயற்கை விவசாயம்தான் செய்றேன். புயல் பாதிப்புல ஏகப்பட்ட மரங்கள் முறிஞ்சு போச்சு. இப்போ 200 நெல்லி மரங்கள் மட்டும்தான் இருக்கு.

இந்தியா முழுக்க சுத்தி, நெல்லிக்காயை மதிப்புக்கூட்டுற முறைகளைக் கத்துக்கிட் டேன். 2012-ம் வருஷம் தஞ்சாவூர்ல இருக்குற இந்திய பயிர் பதன கழகத்துல பயிற்சி எடுத்துக்கிட்டேன். அப்பறம், 10 ஆட்களை தஞ்சாவூருக்கு அழைச்சிட்டுப் போய், அவங்களையும், நெல்லி கேண்டி, நெல்லி ரசம், நெல்லி வற்றல், ஊறுகாய் மாதிரியான பொருட்களை தயாரிக்கிற பயிற்சிகளை எடுக்க வெச்சேன். அடுத்து, ‘காயகல்பம்’ தயார் செய்ற முறையை, தமிழ்நாடு வேளாண்மைப் பல்கலைக்கழகத்தின் அறுவடை பின்சார் தொழில்நுட்பத்துல வேலை பார்த்த பேராசிரியர் பத்மாகிட்ட கத்துக்கிட்டேன். இப்போ, அதிக மூலிகை குணங்கள் கொண்ட குடகு மலை தேனைப் பயன்படுத்தி காயகல்பம் தயார் செய்றேன்.
அதோட, நெல்லிக்காய் கேண்டி, நெல்லிக்காய் ரசம் (ஒயின் போன்றது), நெல்லிக்காய் ஊறுகாய், நெல்லிக்காய் வற்றல்னு தயாரிச்சு விற்பனை செய்திட்டிக்கேன்.

ஆரம்பத்துல, விற்பனைக்காக படாதபாடு பட்டேன். அப்பறம் கடன் அடிப்படையில கொடுத்து விற்பனையைப் பழக்கினேன். கடைகள்ல வாடிக்கையாளர்கள் விரும்பி வாங்க ஆரம்பிச்சதும், எனக்கு கடைக்காரங்க ஆர்டர் கொடுக்க ஆரம்பிச்சாங்க. இப்ப என்னோட பொருட்களை சூப்பர் மார்க் கெட், இயற்கை அங்காடி, சர்வோதய சங்கம், காதிபவன் மாதிரியான இடங்கள்லயும் விற்பனை செய்றேன். நாம தயார் செய்யுற பொருட்கள் நச்சு இல்லாததாகவும், தரமான தாகவும், சரியான விலையோடும் இருந்தா விற்பனைக்கு பிரச்னையே இருக்காது’’ என்ற ராமலிங்கம், வருமானம் பற்றியும் பேசினார்.

‘‘200 நெல்லி மரங்கள்ல இருந்து வருஷத்துக்கு சராசரியா 20 டன் நெல்லிக்காய் கிடைக்கிறது. இந்தக் காய்கள்ல இருந்து நெல்லி கேண்டி, நெல்லி ரசம், காயகல்பம், ஊறுகாய் எல்லாம் தயாரிக்கிறேன். ஒரு டன் நெல்லிக்காய் கேண்டி தயாரிச்சு, கிலோ 400 ரூபாய்னு விற்பனை செய்றேன். இதுல 4 லட்சம் ரூபாய் கிடைக்குது. ஆயிரம் லிட்டர் நெல்லி ரசம் தயாரிச்சு, ஒரு லிட்டர் 160 ரூபாய் வீதம் விற்பனை செய்யுறதுல, 1 லட்சத்து 60 ஆயிரம் ரூபாய் கிடைக்குது. 250 கிலோ காயகல்பம் தயார் செய்றேன். கிலோ 450 ரூபாய்னு விற்பனை செய்யும்போது, 1 லட்சத்து 12 ஆயிரத்து 500 ரூபாய் கிடைக்கிது. 250 கிலோ ஊறுகாய் தயாரிச்சு, கிலோ 250 ரூபாய்னு விற்பனை செய்யும்போது, 62 ஆயிரத்து 500 ரூபாய் கிடைக்குது. ஆகக்கூடி மொத்த வருமானம் 7 லட்சத்து 35 ஆயிரம் ரூபாய். இதுல, உற்பத்திச் செலவு, கடைக்காரர்களுக்கான கமிஷன் எல்லாம் போக, 2 லட்சத்து 94 ஆயிரம் ரூபாய் லாபமா கிடைக்குது.

20 டன் நெல்லிக்காயை குளிர்பதனப்படுத்தி நேரடியா விற்பனை செய்றது சுலபமில்லை. அப்படியே வித்தாலும் இந்த அளவுக்கு லாபம் கிடைக்காது. அதேசமயம், மதிப்புக்கூட்டல் மூலமா இப்ப கிடைக்கிற லாபம் கூடுதல்தான்னாலும், என்னைப் பொறுத்தவரை இது குறைவான லாபம்தான். இப்போதான் மதிப்புக்கூட்டல்ல ஆரம்ப நிலையில இருக்கேன். சில கடைக்காரர்களுக்கு அதிக நாள் கடன் கொடுக்க வேண்டியிருக்கு. சிலருக்கு அதிக கமிஷன் தர வேண்டியிருக்கு. இதனாலயெல்லாம் எனக்கு லாபம் குறைவா இருக்கு. இன்னும் சில வருஷங்கள்ல கண்டிப்பா கூடுதல் லாபம் எடுத்துடுவேன்” என்றார் நம்பிக்கையோடு!
 

தொடர்புக்கு, ராமலிங்கம்,
செல்போன்: 94435-37692.

---

நெல்லிக்காய் மதிப்புக்கூட்டல் பயிற்சி!

நெல்லிக்காயில் மதிப்புக் கூட்டல் பயிற்சி பற்றி பேசிய தமிழ்நாடு வேளாண்மைப் பல்கலைக்கழகத்தின் அறுவடை பின்சார் தொழில்நுட்ப மையத்தின் பேராசிரியர் மற்றும் தலைவர் வரதராஜன், ‘‘எங்கள் மையத்தின் மூலம் நெல்லி பானங்கள், நெல்லி ஜாம், ஜெல்லி, கேண்டி மிட்டாய், பொடி மற்றும் துருவல் போன்ற மதிப்புக்கூட்டல் பொருட்களைத் தயாரிப்பு செய்வதற்கு இரண்டு நாட்கள் பயிற்சி கொடுத்து  வருகிறோம். பயிற்சிக்கான கட்டணம் ஆயிரம் ரூபாய். விருப்்பம் உள்ளவர்கள், எங்கள் மையத்தைத் தொடர்பு கொள்ளலாம்” என்றார்.
தொடர்புக்கு, பேராசிரியர் மற்றும் தலைவர், அறுவடை பின்சார் தொழில்நுட்ப மையம், கோயம்புத்தூர். தொலைபேசி: 0422-6611340, 6611268

அதிக நாட்கள் கெடாமல், பாதுகாக்கும் பிரமிட்!

மதிப்புக்கூட்டிய பொருட்களை பிரமிடு போன்ற அறைகளில்தான் ராமலிங்கம் சேமிக்கிறார். சாதாரணமான அறைகளில் மதிப்புக்கூட்டிய பொருட்களைச் சேமித்து வைக்கும்போது, விரைவாக கெட்டுப்போக வாய்ப்புகள் உள்ளன. ஆனால், பிரமிடு அமைப்போடு இருக்கும் அறையில் சேமிக்கும்போது, வெப்பநிலை குறைவாக இருப்பதுடன் நீண்ட நாட்களுக்கு கெட்டுப்போகாமல் இருக்கிறதாம்.

Read More

ரோட்டுக்கடை சாப்பாட்டுப் பிரியரா?

சமீபத்தில் ஒரு சிறுவனை சிவப்பு நிறத்தில் சிறுநீர் வருவதாகக் கூறி மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் சென்றனர். அவனைப் பரிசோதித்தபோது, எல்லாமும் நன்றாக இருந்ததால், என்ன பிரச்னை என்றே கண்டறிய முடியாமல் திணறினர் மருத்துவர்கள். அவனுடைய உணவுப் பழக்க வழக்கத்தை விசாரித்தபோதுதான் காரணம் தெரிந்தது. அந்தச் சிறுவன் சாலையோரக் கடையில் இனிப்பு வகைகளைச் சாப்பிட்டிருக்கிறான். அதில் சேர்க்கப்பட்ட அதிகப்படியான செயற்கை நிறங்கள்தான் அவனுக்கு சிவப்பு நிறத்தில் சிறுநீர் வரக் காரணமாக இருந்திருக்கிறது. 

சுகாதாரமற்ற சாலையோர உணவகங்களில் சாப்பிடுவதால், மஞ்சள் காமாலை, டைபாய்டு, வயிற்றுப்போக்கு, காலரா... போன்ற தொற்றுநோய்கள் அதிக அளவு வருகிறது என்று எவ்வளவுதான் எச்சரித்தாலும், அதற்கு எல்லாம் காது கொடுத்துக் கேட்காமல், உணவை சாப்பிட, கைக்கும் வாய்க்கும் மட்டுமே சண்டை போட்டுக் கொள்கிறோம். இந்தியாவில் அதிக அளவு தொற்றுநோய்கள் வருவதற்கு, சுகாதாரமற்ற சாலையோர உணவை சாப்பிடுவதுத£ன் காரணம் என்று உலகச் சுகாதார நிறுவனம் சமீபத்தில் ஓர் அறிக்கை வெளியிட்டு, நம்மை அலற வைத்திருக்கிறது. சுகாதாரமற்ற உணவை உட்கொள்வதால் ஏற்படும் பாதிப்புகளைப் பற்றி சேலம் அரசு குழந்தைகள் நல மருத்துவமனையின்  மருத்துவர் ரவிசங்கரிடம் கேட்டோம்.

''நாம் உண்ணும் உணவு சுகாதாரமானதாக இல்லை என்றால், அதில் உள்ள கிருமிகள் மூலம் பல வியாதிகள் நம் வயிற்றைப் பதம் பார்த்துவிடும். வைரஸ் கிருமியால் மஞ்சள் காமாலை உண்டாகும். அமீபா கிருமிகளால் வயிற்றுப்போக்கு, சீதபேதி ஏற்படும். குடல்புழுத் தொல்லை வரும். செரிமானக் கோளாறு, நெஞ்செரிச்சல், வயிற்று உப்புசம், வாயுக் கோளாறு... போன்ற பலப் பிரச்னைகளும் ஏற்படும். இந்தக் கடைகளில் சுகாதாரமற்ற முறையில் தயாரிக்கப்படும் உணவு, அதைத் தயாரிக்கப் பயன்படுத்தப்படும் தண்ணீர், உணவுப் பொருட்கள், எண்ணெய்... என அனைத்துமே பாதிப்பை ஏற்படுத்தக்கூடியதாக இருக்கின்றன.

உணவை நன்றாக அதன் தன்மைக்கு ஏற்றவாறு சமைக்க வேண்டும். அப்போதுதான் அதில் உள்ள நோய்க் கிருமிகள் அழிக்கப்படும். இல்லையென்றால் உணவே நஞ்சாகிவிடும் அபாயம் இருக்கிறது. குறிப்பாக கொத்தமல்லி, கீரை போன்றவை கால்வாய் ஓரங்களில் பெருமளவு விளைவிக்கப்படுகிறது. ஈக்கள் இதன் இலைகளில் உட்காரும்போது கிருமியை அதில் பரப்பிவிட்டுச் செல்கிறது. எனவே, எந்த ஒரு காய்கறியையும் கழுவாமல் உணவில் பயன்படுத்தும்போது பாதிப்பு ஏற்படுவதற்கு வாய்ப்பு அதிகம். குறிப்பாக, கொத்தமல்லித் தழையை அழகுக்காக உணவின் மேல் தூவித் தருகின்றனர். இதைச் சாப்பிடும்போது அதில் உள்ள கிருமிகள் உடலுக்குள் செல்வதற்கான வாய்ப்பு அதிகம்.

அடுத்து நம் கவனத்தில் கொள்ளவேண்டியது, இந்த உணவகங்களில் பயன்படுத்தப்படும் எண்ணெய். சாலை ஓர உணவகங்களில் செலவைக் குறைப்பதற்காக தரமற்ற, மிகக் குறைந்த விலை எண்ணெய் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இந்தக் கடைகளில் பார்த்தால் மிகவும் கலங்கலான எண்ணெயில் உணவுப் பொருட்களைப் பொரித்துக் கொடுப்பார்கள். ஒரு முறை பயன்படுத்திய எண்ணெயை மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்தக்கூடாது. அப்படிப் பயன்படுத்தும்போது கெட்ட கொழுப்பின் அளவு அதிகரித்து இதய நோய், உயர் ரத்த அழுத்தம் போன்ற பிரச்னைகளுக்கு வழிவகுத்துவிடும்.

வாடிக்கையாளர்களை ஈர்க்க வேண்டும் என்பதற்காக அதிக அளவில் சுவையூட்டிகள் மற்றும் செயற்கை நிறங்கள் உணவில் சேர்க்கப்படுகின்றன. சிக்கன் 65, கோபி 65 போன்ற சிவக்கச் சிவக்க பொரிக்கப்படும் உணவு வகைகளில், இதுபோன்ற செயற்கை நிறங்கள் அதிகமாகச் சேர்க்கப்படுகின்றன. இந்த ரசாயனங்கள் கலந்த உணவைச் சாப்பிடும்போது ஆரம்பத்தில் அஜீரணம், வயிற்றுப் போக்கு, ரத்தசோகை ஏற்பட்டு, அதே உணவைத் தொடர்ந்து சாப்பிடும்போது சிறுநீரகமும் பாதிக்கப்படும். இரைப்பை, குடல், கணையப் புற்றுநோய் வரும் வாய்ப்பும் அதிகம். பெரியவர்களோ, சிறுவர்களோ யாராக இருந்தாலும் அதிக அளவில் நிறம் சேர்க்கப்பட்ட உணவைத் தவிர்க்க வேண்டும். அது ரோட்டுக் கடையாக இருந்தாலும் சரி, நட்சத்திர ஹோட்டலாக இருந்தாலும் சரி.

உணவகத்தில் சாப்பிடும் ஒவ்வொருவருக்கும் கண்டிப்பாக நோய் வரும், புற்றுநோய் ஏற்படும் என்று கூறவில்லை. தங்களை எதுவும் பாதிக்காது என்று அசட்டையாக இருந்துவிட வேண்டாம். விலை மலிவு என்பதற்காக கண்ட இடத்தில் சாப்பிட்டு உடலைக் கெடுத்துக்கொள்ள வேண்டாமே!' என்றார் அக்கறையுடன்.

- செ.திலீபன்,

Read More

வளர்ப்பு மீன்கள்

8 மாதங்கள்... ' 1,50,000

வளமான வருமானம் கொடுக்கும் வளர்ப்பு மீன்கள்!

கு. ராமகிருஷ்ணன் படங்கள்: கே. குணசீலன்

 தஞ்சாவூர், திருவாரூர் சுற்றுவட்டாரப் பகுதிகளில் மீன்களுக்குப் பிரபலமான பகுதி, வடுவூர். இந்தப்பகுதி மீன்களின் பிரத்யேக சுவைக்கு  ஏகப்பட்ட ரசிகர்கள் உண்டு. ‘அப்படி என்ன இந்தப்பகுதி மீனுக்கு தனிச்சிறப்பு’ என்ற கேள்வி எழ... அந்தப்பகுதிகளில் ஒரு வலம் வந்தோம். தஞ்சாவூர்-திருவாரூர் எல்லையோரத்தில் அமைந் துள்ள வடுவூர் மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள வடுவூர் தென்பாதி, வடுவூர் வடபாதி, புள்ளவராயன் குடிகாடு, சாத்த னூர், எடமேலையூர் உள்ளிட்ட கிராமங்களில்... தமிழ்நாட்டில் எங்கும் இல்லாத அளவுக்கு ஏராளமான உள்நாட்டு மீன் வளர்ப்புக் குளங்கள் இருக்கின்றன. அவற்றைப் பார்த்து பிரமித்தவாறே, சுற்றிப் பார்த்த நம்மிடம், இந்தப் பகுதியின் மீன் வளர்ப்புப் பற்றி நன்கு அறிந்திருக்கும் முன்னோடி விவசாயி தாமரைச்செல்வனை நமக்கு அறிமுகப்படுத்தி்னர் சிலர். மகிழ்ச்சியாகப் பேச ஆரம்பித்த தாமரைச்செல்வன்,

இயற்கை கொடுத்த வரம்!

‘‘எங்க பகுதி மண்ணும் தண்ணியும் ரொம்ப வள மானது. மீன்களோட வளர்ச் சிக்குத் தேவையான தாவர நுண்ணுயிரிகளும், விலங்கு நுண்ணுயிரிகளும் இங்க இயல்பாகவே விரவிக் கிடக் குது. அதுமட்டுமில்லாம, எங்க பகுதியில வண்டல் மண் பொருக்குகளுக்கும் பஞ்சமில்லை. இது மீன் வளர்ப்புக்கு ரொம்ப அவசியம். இதை குளத்துல போட்டுட்டா பூமிக்குள்ள தண்ணி இஞ்சாது(போகாது). இங்க இருக்குற வடுவூர் ஏரி மூலமாத்தான் இத்தனை நன்மைகள் எங்களுக்குக் கிடைக்குது.

இந்த ஏரியோட மொத்த பரப்பு 316 ஏக்கர். ஆஸ்திரேலியா, ஈரான், ஈக்வடார்னு ஏகப்பட்ட நாடுகள்ல இருந்து ஒவ்வொரு சீசனுக்கும் லட்சக்கணக்கான வெளிநாட்டுப் பறவைகள் இங்க வருது. கூழைக்கெடா, உள்ளான், வெண்கொக்கு, நாரை, சிரவி, மடையான், நீர்காகம், குருவோனம்னு பல வகையான பறவைகள் இருக்கு. காவிரியில தண்ணீர் வந்து, ஏரி நிறையும்போது பாத்தா.... ஏரியோட மேல்பகுதி முழுக்க பறவைகளாத்தான் இருக்கும். இதோட எச்சங்கள்லாம் ஏரியில விழுந்து, பாசி மாதிரி ஏகப்பட்ட நீர்நிலைத் தாவரங்கள் இதுல நிறைய இருக்கும்.

இந்த ஏரி நிறையிறப்போ, இந்த வளமான தண்ணீர் சுத்து வட்டாரத்துல உள்ள குளங்கள்ல நிறையுது. அதனாலதான் அந்த தண்ணியில வளர்ற மீன்களுக்கு தனிச்சுவை கிடைக்குது” என்று மீன்களின் சுவைக்கு காரணம் சொன்ன தாமரைச்செல்வன், தொடர்ந்தார்.

பறவைகள் சரணாலயம்!

வடுவூர் ஏரி பறவைகள் சரணாலயமா அறிவிக்கப்பட்டு, 25 வருஷமா வனத்துறையோட கட்டுப்பாட்டுல இருக்கு. அதுக்கு முன்னாடி எங்க ஊரோட கட்டுப்பாட்டுல  இருந்தப்ப, ஏரியில இருந்து வண்டல் எடுத்து, நிலத்துல போட்டுக்குவோம். முன்ன ஏரியில எப்பவும் தண்ணி நிறைய இருக்கும். அதனால, அயிரை, விலாங்கு, கெளுத்தி, உளுவை, குரவை, ஆறா, பனையேறி, வாலைனு ஏகப்பட்ட  நாட்டு மீன்கள் ஏரியில இருக்கும். ஏரி நிறைஞ்சு வர்ற தண்ணியில அடிச்சுட்டு, வர்ற மீன்கள் சுத்தி இருக்குற குளங்களுக்கு வரும்.

ஏரி, குளங்கள்ல இருக்குற மீன்களை ஏலம் விட்டு, கிடைக்கக்கூடிய வருமானத்தை ஊரோட வளர்ச்சிக்குப் பயன்படுத்திக்குவோம். ஏரிக் கரையிலேயே. மீன் விற்பனை களை கட்டும். வெளி மாவட்டங்கள்ல இருந்தெல்லாம் வந்து வாங்கிட்டுப் போவாங்க.

ரசாயனக் கலப்பு இல்லாததால், தனிச்சுவை!

இப்போ, ஏரியில வண்டல் எடுக்க விடுறதில்லை. அதனால, ரொம்ப நாளா தூர் வாரப்படாததால, ஆழம் குறைஞ்சு போய், நாட்டு மீன்கள் இல்லாமப் போயிடுச்சு. அதனால, ஏரியில இருந்து சுத்து வட்டார குளங்களுக்கு தண்ணி மூலமா வர்ற மீன் வரத்தும் குறைஞ்சிடுச்சு.
குளங்களை ஏலம் எடுக்குறவங்க, கட்லா, புல் கெண்டை, ரோகு, மிர்கால், சிசி, போட்லானு மீன்குஞ்சுகளை விட்டு வளர்க்க ஆரம்பிச்சாங்க. 2000-ம் வருஷத்துக்குப் பிறகு, விவசாயத்துலயும் உழைப்புக்கு ஏத்த லாபம் கிடைக்காத சூழல் உருவாச்சு. உத்தரவாதமான வருமானம் கிடைக்கிறதால, நிறைய பேர் மீன் வளர்ப்புல இறங்கிட்டாங்க.

தமிழக அரசும் இதை ஊக்கப்படுத்துச்சு. இப்பவும் குளங்களுக்கு வர்ற ஏரி தண்ணீரைத் தான் பயன்படுத்துறோம். தண்ணி வரத்து கம்மியானாத்தான் போர்வெல் தண்ணீரைப் பயன்படுத்துவோம். இங்க யாருமே மீன் குளங்கள்ல ரசாயன உரங்களைப் பயன்படுதுற தில்லை. அதனாலதான் இந்தப்பகுதி மீன் அவ்வளவு ருசியா இருக்கு என்றார்.

ஏக்கருக்கு 3 ஆயிரம் குஞ்சுகள்!

அடுத்து, பல ஆண்டுகளாக மீன் வளர்ப்பில் ஈடுபட்டிருக்கும் கோபாலகிருஷ்ணனைச் சந்தித்தோம். ‘‘நான் 4 ஏக்கர்ல குளம் அமைச்சு மீன் வளர்க்கிறேன். வளர்ப்பு மீன்களுக்கு ஏரி மீனால பாதிப்பு வந்துடக்கூடாதுங்கிறதுக்காக, ஏரி தண்ணீரை குளத்துக்கு விடும்போது, வலை கட்டிதான் விடுவோம்.

மீன்களுக்குத் தேவையான உணவு, இயற்கையாகவே தாராளமாகக் கிடைக்குது. அதில்லாம மாசத்துக்கு ஒரு தடவை மட்டும்தான் குளத்துல சாணம் கரைச்சு விடுவோம். அதனால, தீவனச்செலவு ரொம்ப குறைவாத்தான் இருக்கு.

எங்க பகுதியில ரோகு ரக மீனுக்கு விற்பனை வாய்ப்பு அதிகம் இருக்குறதால, இந்த மீனை அதிகமா வளர்ப்பாங்க. ஒரு ஏக்கர் குளத்துக்கு 3 ஆயிரம் மீன் குஞ்சுகள்னு எல்லா ரகங்கள்லயும் கலந்து விடுவோம்.

எட்டு மாசத்துல மீன்கள் நல்லா வளந்துடும். ஒரு மீன், 350 கிராம்ல இருந்து, 1 கிலோ வரை எடை வரும். சராசரியா பாத்தா... ஒரு மீன் 700 கிராம் அளவுக்கு இருக்கும். 3 ஆயிரம் குஞ்சுகள்ல 2 ஆயிரத்து 250 மீன்கள்தான் தேறி வரும். அந்த வகையில பாத்தா, 1,500 கிலோவுக்குக் குறையாம மகசூல் கிடைக்கும். கிலோ 150 ரூபாய்னு விற்பனையாகுது.

இதன் மூலமா, வருஷத்துக்கு ரெண்டே கால் லட்ச ரூபாய் வருமானம் கிடைக்கும்.

தீவனம், வேலையாள் கூலினு எல்லாம் சேர்த்து, ஒரு ஏக்கர் குளத்துக்கு 75 ஆயிரம் ரூபாய் செலவு போக, வருஷத்துக்கு ஒன்றரை லட்ச ரூபாய் அளவுக்கு லாபம் கிடைக்கும்’’ என்று சொன்னார்.

---

இப்படித்தான் வளர்க்கணும்!

மீன் வளர்ப்பு முறை பற்றி, கோபால கிருஷ்ணன் சொன்ன தகவல்கள் இங்கே... குளத்தின் ஆழம் 6 அடி இருக்க வேண்டும். இதில் நன்கு உழவு ஓட்டி, ஏக்கருக்கு 300 கிலோ கல் சுண்ணாம்பு போட்டு, 4 அடி உயரத்துக்கு தண்ணீர் நிறுத்தி, 2 டன் சாணத்தைக் கரைத்துவிட வேண்டும். ஒரு வாரம் கழித்து, ஓர் அங்குலம் அளவுக்கு வளர்ந்த மீன் குஞ்சுகளை, குளத்தில் விடவேண்டும். ஒரு ஏக்கரில், 3 ஆயிரம் குஞ்சுகளை வளர்க்கலாம். 1,500 ரோகு, 600 மிர்கால், 300 கட்லா, 200 புல் கெண்டை, 100 போட்லா, 100 சிசி மீன் குஞ்சுகள் என்கிற விகிதத்தில், குஞ்சுகளை விட வேண்டும். ஒரு மாதம் வரை, தினமும் 3 கிலோ அளவுக்கு தீவனம் போட வேண்டும் (எண்ணெய் எடுத்த தவிடு 50%, கடலை பிண்ணாக்கு, சோளமாவு தலா 25% ஆகியவை கலந்த தீவனம்). 2-ம் மாதம் மீன்களின் சராசரி எடையில், 8% அளவுக்கு தினமும் இதே தீவனத்தைக் கொடுக்க வேண்டும். 3-ம் மாதம் 7%, 4-ம் மாதம் 6%, 5-ம் மாதம் 5%, 6-ம் மாதம் 4%, 7-ம் மாதம் 3% என்ற விகிதத்தில் தீவனத்தைக் குறைத்துக்கொண்டே வர வேண்டும்.

மாதம் ஒரு முறை 100 கிலோ சாணமும், 200 கிலோ கல் சுண்ணாம்பும் கரைக்க வேண்டும். கல் சுண்ணாம்பு, கிருமிநாசினியாகச் செயல்படும். 8 மாதங்களில் மீன்கள் வளர்ந்து விடும்.”

---

சாலையோரக் கடைகளில் உயிர் மீன்கள்!
மீன் விற்பனையில் புது யுக்தி...

காலைவேளையில் தஞ்சாவூரில் இருந்து மன்னார்குடி பயணிப்பவர்கள், சாலையோர மீன் விற்பனையை கண்டிப்பாக கவனித்திருப்பார்கள். குறிப்பாக, நெய்வாசல், வடுவூர், நெடுவாக்கோட்டை கிராமங்களில் சாலையோரங்களில், அதி காலை நேரங்களில் மீன் வியாபாரம் படு ஜோராக நடக்கிறது. வழக்கமாக, சாலையோர மீன் கடைகளில் இறந்த மீன்கள்தான் விற்பனைக்கு இருக்கும். ஆனால், இப்பகுதிகளில் மரத்தடியில் குழிபறித்து தண்ணீர் நிரப்பி உயிர் மீன்களை விற்பனை செய்கிறார்கள். தமிழகத்தில் எங்குமே இல்லாத அளவுக்கு புதுமையாக மீன் விற்பனை நடக்கும் இந்தப்பகுதியை ஒரு வலம் வந்தோம். 

அரையடி ஆழம், 5 அடி நீளம், மூன்றரையடி அகலத்துக்கு பள்ளம் பறித்து, அதில் ‘பாலிதீன் ஷீட்’ மூலம் சிறிய குளம் போன்ற அமைப்பை ஏற்படுத்தி, மீன்களை விட்டிருக்கிறார்கள். நாம் தேர்ந்தெடுக்கும் மீனை எடைபோட்டு, விற்பனையாளர்களே சுத்தம் செய்து கொடுத்து விடுகிறார்கள். நியாயமான விலை, உயிர் மீன்கள் என்பதால், மீன்களை வாங்க கூட்டம் அலைமோதுகிறது.

மீன் விற்பனை செய்துவரும் திருமேனி என்பவரிடம் பேச்சுக் கொடுத்தோம். ‘‘இந்த ஏரியாவுல நிறைய விவசாயிகள் மீன் வளர்க்குறாங்க. அவங்ககிட்ட இருந்து வாங்கிக்கிட்டு வந்துதான், இங்க விற்பனை செய்றோம். பத்து, பதினைஞ்சு வருஷத்துக்கு முன்ன விவசாயிகள் சின்னஅளவுல குட்டை எடுத்து மீன் வளப்பாங்க. அப்போ, அவங்களே கடைபோட்டு விற்பனை செய்வாங்க. ஆனா, இப்போ விவசாயத்தை விட, இதுல நல்ல வருமானங்கிறதால ஏக்கர் கணக்குல குளங்களை வெட்டி மீன் வளர்க்குறதால உற்பத்தி அதிகமாயிடுச்சு. அதனால, அவங்க நேரடியா விக்கிறதில்லை. எங்களை மாதிரி வியாபாரிகளுக்குக் கொடுத்துடறாங்க. நாங்களே குளத்துல மீனைப் பிடிச்சுட்டு வந்து, உயிரோட இங்க விற்பனை செய்றோம். சில விவசாயிகள் மட்டும்தான் நேரடியா விற்பனை செய்றாங்க’’ என்றார்.

நேரடி மீன் விற்பனையில் ஈடுபட்டுள்ள விவசாயி பிரபாகரனிடம் பேசியபோது, ‘‘நான் 66 சென்ட் அளவுல குளம் அமைச்சி, மீன் வளர்த்துக் கிட்டு இருக்கேன். ஆறு மாசத்துக்கு ஒரு தடவை, ஒரு டன் அளவுக்கு மீன் கிடைக்கும். இதை ஒரே நாள்ல பிடிக்கறதில்லை. நல்லா வளந்ததும் தினமும் கொஞ்சம் கொஞ்சமா பிடிச்சு நேரடியா விற்பனை செஞ்சிக்கிட்டு இருக்கேன். கிட்டத்தட்ட ஒரு மாசம் இப்படி விற்பனை செய்வேன். அதுக்கப்பறம் குளத்துல புதுசா குஞ்சுகளை விடுவேன். ஞாயிற்றுக்கிழமைகள்ல 100 கிலோ அளவுக்கு விற்பனை ஆகும். மற்ற நாட்கள்ல தினமும் 50 கிலோல இருந்து 60 கிலோ விற்பனை ஆகும். ஒரு கிலோ 180 ரூபாய்னு விற்பனை செய்றேன். வியாபாரிகளுக்குக் கொடுத்தா கிலோவுக்கு, 150 ரூபாய்தான் கிடைக்கும்’’ என்ற பிரபாகரன்,

“பொதுவா மீன்கள் கருப்பு நிறத்துலதான் இருக்கும். அதனால, பார்க்குறதுக்கு பார்வையா இருக்கணுங்கிறதுக்ககத்தான் வெள்ளை கலர் ‘ஃபிளக்ஸ் ஷீட்’ உபயோகப்படுத்துறோம். இதுல மீன்கள் நீந்துறப்போ ‘பளிச்’னு தெரியும். இந்த ஃபிளக்ஸை மடக்கி, கையோடு எடுத்துட்டும் போயிடலாம். பிரிண்ட் செய்யப்படாத இந்த ஷீட், ஒரு கிலோ 110 ரூபாய்தான். இதுமாதிரி ரெண்டு ஷீட்டை ஒண்ணுமேல ஒண்ணா போட்டுட்டா... கல் குத்திஒட்டை விழாது. 6 மாசம் வரைக்கும் இது தாங்கும். முன்னாடி தகர ‘ட்ரே’ பயன்படுத்துவோம். அது, சீக்கிரம் ஒட்டை விழுந்துடும்.

தூக்கிட்டு வர்றது சிரமம். இங்க கடைகள் போட, யாருக்கும் வாடகை தர வேண்டியதில்லை. ஊராட்சி பொதுக்குழாய்கள்லயே தண்ணி பிடிச்சுக்குவோம். பெரும்பாலும், இயற்கை முறையில மீன்களை வளர்க்குறதால நல்ல ருசி இருக்கும். அதனால, நிறைய வாடிக்கையாளர்கள் இருக்குறாங்க. கடை போட்ட ரெண்டு மணி நேரத்துக்குள்ள வித்து தீந்துடும். விற்பனை முடிஞ்சதும் கழிவுகளை நாங்களே எடுத்துட்டுப் போய் உரக்குழியில போட்டு மூடிடுவோம். இடத்தை நல்லா சுத்தம் செஞ்சிடுவோம். அதனால, இந்த இடமும் மாசுபடுறதில்லை” என்று தொழில்நுணுக்கங்களும் சொன்னார்.

தொடர்புக்கு, பிரபாகரன், செல்போன்: 97861-43214

Read More

இயற்கைத் தக்காளி...

தகதகக்கும் இயற்கைத் தக்காளி...

நேரடி விற்பனையில், ரூ.1 லட்சம் கூடுதல் லாபம்!

ஜி. பழனிச்சாமி படங்கள்: தி. விஜய்

கஷ்டப்பட்டு உழைத்து, என்னதான் தரமான மகசூலை எடுத்தாலும்... அதை சந்தைப்படுத்துதல் என்கிற விஷயத்தில், விவசாயிகளுக்குச் சறுக்கல்தான். கமிஷன் மண்டியில், என்ன விலைக்கு விற்றாலும், மொத்த விற்பனையில், 10 சதவிகிதம் தரகு அழுதாக வேண்டும். சிலசமயம் விற்ற பணம் கமிஷனுக்கே சரியாகிப்போய், வெறும் கோணிப்பையுடன் வீடு திரும்பும் நிலையும் விவசாயிகளுக்கு ஏற்படுவது உண்டு. ‘இதை மாற்ற வழியே இல்லையா?’ என்ற ஏங்கும் விவசாயிகள் ஒரு பக்கம் இருந்தாலும்... சில விவசாயிகளே வியாபாரிகளாக மாறி, தரகு இல்லாமல் லாபம் பார்த்து வருகின்றனர். இந்த வரிசையில், திருப்பூர் மாவட்டம், கொடுவாய் அடுத்துள்ள நிழலிக்கவுண்டன்பாளையம் கிராமத்தைச் சேர்ந்த சோமசுந்தரமும் ஒருவர்.

விளையும் தக்காளியை வியாபாரிகளுக்குக் கொடுக்காமல்... தன் மனைவி சுகந்தியுடன் சேர்ந்து, நடுத்தர ஊர்களில் நடக்கும் வாரச்சந்தைகளில் கொண்டு போய் சில்லரை விலைக்கு விற்பனை செய்து வருகிறார், சோமசுந்தரம். கொஞ்சம் மாற்றி யோசித்து, இவர்கள் நல்ல லாபம் ஈட்டி வரும் வித்தையை, நாமும் தெரிந்து கொள்வோமா!

ஊடுபயிராக தக்காளி!

பச்சை காட்டி விளைந்து நிற்கும் தக்காளிச் செடிகளில் செந்நிற சீரியல் பல்புகளாய் தொங்கும் பழங்களைப் பறித்துப் பறித்துப் பெட்டியில் அடுக்கும் பணியில் முனைப்பாக இருந்த தம்பதியைச் சந்தித்தோம்.

‘‘எனக்கு சொந்த ஊரே இதுதாங்க. ஏழு ஏக்கர் தோட்டம் இருக்கு. முழுக்க கிணத்துப்பாசனம்தான். எந்த வெள்ளாமை வெச்சாலும், பழுதில்லாம வெளையுற செம்மண் பூமி. வெங்காயம், கத்திரி, தக்காளினு நம்ம தோட்டத்துல ஏதாவது ஒரு பயிர் இருந்துட்டே இருக்கும். ரெண்டு வருஷத்துக்கு முன்ன, நாலு ஏக்கர்ல பொள்ளாச்சி நெட்டை+குட்டை ரக தென்னையை நட்டிருக்கேன். அதுல ஊடுபயிரா 3 ஏக்கர்ல தக்காளி நடவு போட்டிருக்கேன். 50 சென்ட்ல பீர்க்கன் இருக்கு. வருஷம் முழுசும் அறுவடை பண்ற மாதிரிதான் சுழற்சி முறையில தக்காளி போடுவோம். அதனால, எனக்கு தக்காளி மூலமா வருஷம் முழுசும் வருமானம் கிடைச்சுட்டே இருக்கும். நர்சரிகள்ல நாத்தாவே வாங்கி நடுறதால, பழுதில்லாம விளைஞ்சு வருது.

3 லட்சம் ரூபாய்!

தக்காளியை நடவு செஞ்ச 70-ம் நாள்ல இருந்து தொடர்ந்து 50 நாளைக்கு அறுவடை செய்யலாம். ஊடுபயிரா போட்டிருக்கறதால ஏக்கருக்கு 30 டன் அளவுக்குத்தான் மகசூல் கிடைக்கும். தனிப்பயிரா போட்டா, 40 டன்னுக்கு மேல கிடைக்கும். ஒரு வருஷத்துல கிட்டத்தட்ட ஒன்பது, பத்து மாசம் தினமும் காய் கிடைக்கிற மாதிரி நடவு செய்வோம். மொத்தம் மூணு ஏக்கர்லயும் சேர்த்து, சராசரியா வருஷத்துக்கு 90 டன் அளவுக்கு தக்காளி கிடைக்கும். சில சமயங்கள்ல கிலோ 2 ரூபாய் இருக்கும். சமயங்கள்ல 50 ரூபாய் இருக்கும். சராசரியா 10 ரூபாய் கிடைச்சுடும். ஒரு பெட்டிக்கு 15 கிலோ தக்காளின்ற கணக்குல 90 டன்னுக்கு 6 ஆயிரம் பெட்டி மகசூல் இருக்கும்.

எங்க ஊருல செவ்வாய்க்கிழமை உள்ளூர் விடுமுறை. அன்னிக்கு வேலையாட்களுக்கு சம்பள நாள். அதனால அன்னிக்கு பறிப்பு இருக்காது. மத்த ஆறு நாளும் பறிப்பு இருக்கும். அன்னன்னிக்கு பறிக்கிற தக்காளியை காங்கேயம், வெள்ளக்கோவில், முத்தூர்னு வாரச்சந்தைக்கு கொண்டு போய் வித்துட்டு வந்துடுவேன். வாரத்துல ஆறு நாள் சந்தைக்கு தக்காளி கொண்டு போயிடுவேன். வேன் வாடகை, ஏத்துக் கூலி, இறக்குக் கூலி, சுங்கம் எல்லாம் சேர்த்து, ஒரு பெட்டிக்கு 20 ரூபாய் செலவாகும்.

அந்த வகையில, விற்பனைக்காக 90 டன்னுக்கு 1 லட்சத்து 20 ஆயிரம் ரூபாய் செலவு. தொழுவுரம், பாத்தி, களை, பறிப்புக்கூலி மாதிரியான விஷயங்களுக்கு மூணு ஏக்கருக்கு 1 லட்சத்து 80 ஆயிரம் ரூபாய் செலவாகும். 90 டன் தக்காளியை விற்பனை செய்றப்போ... 9 லட்ச ரூபாய் கிடைக்கும். அதுல செலவு 3 லட்சம் போக, 3 ஏக்கர்ல இருந்து வருஷத்துக்கு 6 லட்ச ரூபாய் லாபமா கிடைக்குது. இதையே கமிஷன் மண்டிக்கு அனுப்பியிருந்தா கிட்டத்தட்ட ஒரு லட்ச ரூபாய் அளவுக்கு அவங்களுக்கு கமிஷன் கொடுக்க வேண்டி வந்திருக்கும். 5 லட்சம்தான் கைக்கு வரும், என்ற சோமசுந்தரத்தைத் தொடர்ந்து நிறைவாகப் பேசினார், சுகந்தி. 

“விவசாயிங்க விளைவிக்கிற பொருள்ல கொஞ்சத்தையாவது, நேரடியா விற்கணும். அப்பதான் இடைத்தரகு அழியும். கட்டுபடி யாகுற விலையும் கிடைக்கும். காய்கறிகளுக்கு எப்பவுமே நல்ல டிமாண்ட் இருக்கு. அதுவும் இயற்கை முறையில விளையுற காய்கறிகளுக்கு தனி வாடிக்கையாளருங்க இருக்காங்க. கிராமச் சந்தைகள்ல இயற்கை விவசாயம் பத்தின விழிப்பு உணர்வு ரொம்பக் குறைவாத்தான் இருக்கு. எங்க தோட்டத்துல விளையுற தக்காளி ‘சும்மா’ வெங்கைக் கல்லு மாதிரி கெட்டியா இருக்கு.

நீண்ட நாட்கள் நாட்கள் வரை அழுகிப்போறதில்ல. பழ வெடிப்பும் கிடையாது. அதுக்கு காரணம் முழுக்க முழுக்க இயற்கை இடுபொருட் களைப் பயன்படுத்துறதுதான். ஓவ்வொரு சந்தையிலும் இதை எடுத்துச் சொல்லிட்டு இருக்கோம். அதனால, இயற்கையில விளைவிச்சு, நேரடியா வித்தா எல்லா வியா பாரியும் லட்சாதிபதிதான்’’ என்று மனைவி சொன்னதை ஆமோதித்து, தலையாட்டினார் சோமசுந்தரம்.

தொடர்புக்கு,
எஸ். சோமசுந்தரம், செல்போன்: 94433-49150.

---

வேம்பு, புங்கன் கரைசல்!

வேப்பெண்ணெய் 4 லிட்டர், புங்கன் எண்ணெய் 1 லிட்டர் ஆகியவற்றுடன் 500 மில்லி காதி சோப்புக்கரைசலைச் சேர்த்து... நன்றாகக் கலக்கி, அக்கரைசலில் இருந்து, 100 மில்லியை எடுத்து, 10 லிட்டர் தண்ணீரில் கலந்து காலைவேளைகளில், கைத்தெளிப்பான் கொண்டு, புகைபோல் தெளிக்கவேண்டும். 20, 40 மற்றும் 60-ம் நாட்களில், தக்காளியில் பூச்சிகளை விரட்ட, இக்கரைசல் தெளிப்பு அவசியம்.

பூச்சிகளை விரட்ட வேம்புக் கரைசல்!

நடவு செய்த 50 முதல் 65-ம் நாளில், செடிகள் பூத்துக் குலுங்கும். இந்தவேளையில், சாறு உறிஞ்சும் பூச்சிகள், அஸ்வினி ஆகியவை தாக்குவதோடு, வாடல் நோயும் எட்டிப்பார்க்கும். இதை, விரட்ட வேம்பு, புங்கன் எண்ணெய் கரைசலைத் தெளிக்கலாம்.

---

நாற்றுகள் கவனம்!

ஊடுபயிராக சாகுபடி செய்யும்போது ஒரு ஏக்கருக்கு பத்தாயிரம் நாற்றுகள் தேவை.

ஒரு நாற்று 40 பைசா.

18 முதல் 20 நாள் வயதுடைய நாற்றுகளே சிறந்தவை.

தண்டு ஊக்கமாக 4 அங்குல உயரத்தில் இருக்க வேண்டும்.

---

இயற்கை முறையில் தக்காளி சாகுபடி!

தென்னைக்கு இடையில் ஊடுபயிராக தக்காளி சாகுபடி செய்யும் முறை பற்றி, சோமசுந்தரம் சொன்ன தகவல்கள் இங்கே...

ஒன்றரை அடி இடைவெளி!

நிலத்தை நன்கு உழுது, பாத்திக் கட்டி தயார் செய்த பிறகுதான் நாற்றுகளை வாங்க வேண்டும். பாத்திகளில் தண்ணீர்விட்டு வடிந்து சுண்டிய பிறகு, ஒன்றரை அடி இடைவெளியில் நாற்றுகளை ஈர நடவு செய்ய வேண்டும். 2-ம் நாளில் உயிர்த்தண்ணீர் கொடுக்க வேண்டும். நிலம் காயாத அளவுக்கு பாசனம் செய்ய வேண்டும். அடைமழைக் காலத்தில் செடிகள் அழுகி, காய்ப்பு குறையும். அதை மனதில், வைத்து பருவமழைக்கு முந்தைய நாட்களில், பறிப்பு வரும்படி நடவு செய்ய வேண்டும். நடவு செய்த 20 மற்றும் 40-ம் நாட்களில் களை எடுக்கவேண்டும். 50-ம் நாளுக்கு மேல் செடிகள் வளர்ந்து நிழல் படர்வதால், களைகள் முளைக்காது. 

பளபள வண்ணத்துக்கு அமுதக்கரைசல்!

ஒவ்வொரு முறை களை எடுக்கும்போதும் செடிக்கு 50 கிராம் வீதம் ஊட்டமேற்றிய மண்புழு உரத்தை வேர்பகுதியில் வைத்து பாசனம் செய்ய வேண்டும். தொடர்ந்து, 55 மற்றும் 70-ம் நாட்களில் ஒரு ஏக்கருக்கு 50 கிலோ மண்புழு உரம் என்ற கணக்கில், பாசன நீரில் கரைத்துவிட வேண்டும். செடிகளை வேர்அழுகல் நோயிலிருந்து காப்பாற்றவும், பறிப்பு முடியும் வரை, ஊக்கமுடன் வைத்திருக்கவும், காய்கள் ‘பளபள’வென நல்ல நிறத்துக்கு வருவதற்கும் அமுதக் கரைசல் உதவுகிறது. 20, 40 மற்றும் 60-ம் நாட்களில் ஏக்கருக்கு 200 லிட்டர்  அமுதக் கரைசலை பாசன நீரில் கலந்துவிட வேண்டும்.

நடவு செய்த 70-ம் நாள் தொடங்கி, 120 நாட்கள் வரை காய் பறிக்கலாம்.

அடியுரமாகும் அரசாணிக்கொடி!

“தக்காளி தளதளக்கிற இந்த மூணு ஏக்கர்ல இதுக்கு முந்தி அரசாணி சாகுபடி செஞ்சிருந்தோம். அதை, அறுவடை செஞ்ச பிற்பாடு காய்ஞ்சு கிடந்த கொடிகளையும் சேர்த்து அப்படியே உழவு ஓட்டிட்டோம். அந்தக்கொடிங்க மண்ணோடு மண்ணா மட்கி, அடுத்த போக வெள்ளாமைக்கு அடியுரமா மாறிடுச்சு. அதோட தொழுவுரமும் சேருறப்போ நல்ல பலன் கிடைக்குது” என்கிறார், சோமசுந்தரம்

ஊடுபயிரில், உபரி லாபம்!

தென்னையில் ஊடுபயிராக 50 சென்ட் நிலத்தில் பீர்க்கன் சாகுபடி செய்யும் சோமசுந்தரம், ‘‘வாரம் 200 கிலோனு 50 சென்ட்ல இருந்து மொத்தம் 3 டன் அளவுக்கு பீர்க்கன் கிடைக்கும். அதையும் நேரடியாத்தான் விற்பனை செய்றேன். சராசரியா கிலோவுக்கு 30 ரூபாய் கிடைக்கும். இது மூலமா 90 ஆயிரம் வருமானம். இதுக்கு தனியா எந்தப் பராமரிப்பும் செய்றதில்லை’’ என்கிறார்.

---

மழைக்கால கோழிப் பராமரிப்பு!

இது, வடகிழக்குப் பருவமழைக் காலம். இம்மழையின் மூலம் கோழிகளுக்கு நோய்கள் ஏற்படுவது வாடிக்கை. இதிலிருந்து கோழிகளைப் பாதுகாக்கவும், பராமரிக்கவும் தேவையான நுட்பங்கள் குறித்து, இங்கே முத்தான சில விஷயங்களைச் சொல்கிறார்... சுகுணா பவுல்ட்ரி இன்ஃபர்மேஷன் மேனஜ் மெண்ட் கல்லூரி முதல்வர் கே. கஜேந்திரன்.

‘‘கோழிப்பண்ணைகளைச் சுற்றி பள்ளங்கள் இருந்தால், அவற்றையெல்லாம் மூடவேண்டும். இல்லையெனில் மழை நீர் நிரம்பி, தொற்றுநோய்கள் ஏற்பட வாய்ப்பு உண்டு. தீவன மூட்டைகளை, மழையில் பாதிக்காத இடத்தில் சேமிக்க வேண்டும். மழைத்துளியானது தீவனத்தில் கலந்தால் பூஞ்சை தொற்று ஏற்படக்கூடும்.  மழைச்சாரல் அடிக்காமல் இருக்க, சுற்றிலும் பாலித்தீன் கவர் கொண்டு கட்டவேண்டும். மழைக்கு முன் மற்றும் மழைக்குப் பிறகு போட வேண்டிய தடுப்பூசிகள், மருந்துகள் மற்றும் உணவு முறைகளை எல்லாம் சரிவரச் செய்ய வேண்டும்.

நனைந்த, ஈரமான தீவனம் காரணமாக பூஞ்சைக்காளான் நோய் வரக்கூடும். காற்று மற்றும் நீரினால் பரவக்கூடிய சுவாச பாதிப்பு, ஈகோலி, காலரா, வெள்ளைக் கழிச்சல் போன்ற நோய்களும் ஏற்படும். இந்நோய்கள் தாக்கிய கோழிகளை உடனே தனிமைப்படுத்த வேண்டும்’’ என்று சொன்னார். 

Read More

இயற்கை மாதுளை தரும் இனிப்பான லாபம்

ஏக்கருக்கு 2.5 லட்சம்...

குறைந்த தண்ணீர்... நிறைவான மகசூல்..!

'திட்டமிட்டு முறையான தொழில்நுட்பங்களைச் செயல்படுத்தினால், விவசாயம் போல கொட்டிக் கொடுக்கும் தொழில் வேறு எதுவும் இல்லை’ என்பதை நிரூபித்து வருகிற விவசாயிகள் பலர் உண்டு. இப்படிப்பட்டவர்களை 'பசுமை விகடன்’ தொடர்ந்து அடையாளம் காட்டி வருகிறது. இந்த வரிசையில் இணைகிறார்... கேரள மாநிலம், எர்ணாகுளம் பகுதியைச் சேர்ந்த குரியன் ஜோஸ். இவர், இயற்கை முறையில் மாதுளை சாகுபடி செய்து மகத்தான லாபம் ஈட்டி வருகிறார்.

தமிழகத்தின் தேனி மாவட்டம், கூடலூர் அருகேயுள்ள கழுதைமேடு பகுதியில், பொட்டல்காடாக இருந்த நிலத்தை வாங்கி, கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் கடின உழைப்பின் மூலம் எழில்கொஞ்சும் தோட்டமாக மாற்றியிருக்கிறார், குரியன் ஜோஸ். வெளிநாட்டுச் சுற்றுலாப் பயணிகள், தங்களின் பயணத்தினூடே இவருடைய பண்ணையையும் பார்வையிட வருமளவுக்கு, இயற்கை விவசாயத்தை முன்னெடுத்திருக்கிறார்... குரியன்.

தென்மேற்குப் பருவக்காற்று சிலுசிலுக்கும் கூடலூர்-குமுளி தேசிய நெஞ்சாலையில், ஏழாவது கிலோ மீட்டரில் இருக்கிறது, தம்மனம்பட்டி விலக்கு. வலது பக்கம் பிரியும் தார் சாலையில், மூன்றரை கிலோ மீட்டர் தூரம் பயணித்தால் வருகிறது, கழுதைமேடு. சுற்றிலும் மலைகளால் சூழப்பட்ட இயற்கை எழில்கொஞ்சும் பள்ளத்தாக்கு. வேலியில் பச்சைநிற நிழல் வலை சுற்றப்பட்ட 'ஹார்வெஸ்ட் ஃபிரஷ்’ பண்ணை வரவேற்கிறது.

அன்று மானாவாரிக் கரடு... இன்று மாதுளைத் தோட்டம்!

கொஞ்சும் தமிழ் கலந்த மலையாளத்தில் நம்மிடம் பறையத் தொடங்கிய குரியன், ''எர்ணாகுளத்துல எக்ஸ்போர்ட் பிசினஸ் செய்றேன். இருந்தாலும், கிருஷி (விவசாயம்) ஆர்வம் உண்டு. குமுளி, மூணாறுனு கேரளாவை ஒட்டிய பகுதியா இருக்கறதால தேடி அலைஞ்சு இந்த இடத்தை வாங்கினேன். தண்ணிக்கு பஞ்சம் இல்லை. சூழல் அதிகம் மாசுபடாத பகுதி. சுற்றிலும் மலைப்பகுதியா இருக்கறதால பாக்கவே ரம்யமா இருக்கும். அஞ்சு வருஷத்துக்கு முன்ன வாங்கும்போது பொட்டல்வெளி. இன்னிக்கு எப்படி மாறி இருக்குனு பாருங்க.

இந்த இடத்தை வாங்கினதும் இயற்கை விவசாயம்தான்னு முடிவு செஞ்சேன். மொத்தம் இருக்கிறது 35 ஏக்கர். இதுல கிட்டத்தட்ட 30 ஏக்கர்ல 10 ஆயிரம் மாதுளை செடிகள் இருக்கு. இதுல, 7 ஆயிரத்து 500 செடிகள்ல மகசூல் வந்துட்டு இருக்கு. ரெண்டு ஏக்கர்ல பப்பாளி இருக்கு. மத்த இடங்கள்ல பண்ணைக் குட்டை, மாட்டுக் கொட்டகை, பேக்கிங் ரூம், பணியாளர் குடியிருப்பு, பண்ணை வீடு, பறவைகளுக்கான கொட்டகை கள் இருக்கு. இதை முழுமையான ஒருங்கிணைந்தப் பண்ணையா வடிவமைச்சிருக் கோம்'' என்றபடி, மாதுளைத் தோட்டத்துக்குள் அழைத்துச் சென்றார்.

பராமரிப்பு தருமே பணம்!

''முழுக்க இயற்கை முறையிலதான் விளைவிக்கிறேன். அதனால, பழம் வெடிச்சு கீழே விழுந்துடுது. காய்களோட தோல் சொறிசொறியா இருக்கு. நம்ம ஆளுங்க கடைக்கு போனதும் 'பளபள’னு இருக்கற பழங்களைத்தான் முதல்ல எடுக்குறாங்க. ஆனா, அது ரசாயனத்துல விளைஞ்சதுங்கிறதை யோசிக்கறதில்ல. எங்க பழங்களை ஆரம்பத்துல வாங்கத் தயங்கினவங்க, உறிச்சுப் பாத்தவுடனே ஆச்சர்யமாகிடுவாங்க. அவ்வளவு தெளிவா, அழகான முத்துக்களோட ரத்தச் சிவப்புல இருக்கும். ருசியும் பிரமாதமா இருக்கும். இதைத் தெரிஞ்சுகிட்ட பிறகு, இப்ப கேரளாவுல இருக்கற கடைகள்ல எங்க பழத்துக்கு தனி கிராக்கி ஏற்பட்டுப் போச்சு. வெளிநாட்டு ஆர்டரும் கிடைச்சிருக்கு'' என்ற குரியன், ஒரு பழத்தைப் பறித்து உடைத்து காண்பித்தார். ரத்தச் சிவப்பில் சிரித்தன, மாதுளை முத்துக்கள். எடுத்து வாயில் போட்டவுடன், அசரடித்தது சுவை.

தொடர்ந்தவர், ''இந்த ரகத்துக்கு பேரு பக்வா. 12 அடிக்கு 10 அடி, 10 அடிக்கு 10 அடினு ஒவ்வொரு பகுதியிலும் வெவ்வேறு இடைவெளியில நடவு செஞ்சிருக்கோம். உலகளவுல இயற்கை முறையில மாதுளை சாகுபடி செய்ற நுட்பங்களை இன்டர்நெட் மூலமாகவும், சில வேளாண் அறிஞர்கள், ஆலோசகர்கள் மூலமாகவும் தெரிஞ்சுக்கிட்டு செயல்படுத்துறோம். மாதுளை ஒரு மென்மையான பயிர். இதை, கைக்குழந்தையைப் பராமரிப்பது போல பராமரிக்கணும். மாதுளை விவசாயத்தோட வெற்றி, தோல்வி ரெண்டுமே பராமரிப்புலதான் அடங்கியிருக்கு.

செடிக்கு 10 கிலோ!

'மாதுளையை வெச்சேன்... மகசூல் கிடைக்கல’னு புலம்புறவங்களைப் பாத்திருக்கேன். தண்ணி பாய்ச்சி, உரம் வெச்சா மட்டும் போதாது. எதிர்பார்த்தபடி பழம் கிடைக்கணும்னா... ஒவ்வொரு கட்டத்துலயும் அதுக்கு செய்ய வேண்டிய சாகுபடி முறைகளை, தொழில்நுட்பங்களைத் தெளிவா தெரிஞ்சுக்கிட்டு செய்யணும். நான் அதை சரியா செய்றதால உழைப்புக்கு ஏத்த ஊதியம் கிடைக்குது. ஒரு செடிக்கு வருஷத்துக்கு 200 ரூபாய் செலவாகுது. ஒரு செடியில இருந்து 10 கிலோ பழம் கிடைக்குது. ஒரு கிலோ சராசரியா 120 ரூபாய் வீதம், பத்து கிலோவுக்கு 1,200 ரூபாய் கிடைக்கும். செலவு 200 ரூபாய் போக, ஒரு செடி மூலமா வருஷத்துக்கு 1,000 ரூபாய் லாபம். 7 ஆயிரத்து 500 செடி மூலமா 75 லட்ச ரூபாய் லாபமா கிடைக்குது. ஏக்கருக்கு சராசரியா 2.5 லட்சத்துக்குக் குறையாம லாபம் வருகிறது'' என்று லாப கணக்குச் சொல்லி மகிழ வைத்தார், குரியன் ஜோஸ்.  

தொடர்புக்கு,
குரியன் ஜோஸ்,
செல்போன்: 093886-10249,
ஜான் தாமஸ் (மேலாளர்),
செல்போன்: 95780-72722

---

இயற்கை முறை மாதுளை சாகுபடி!

பண்ணையை முழுக்கப் பராமரிப்பவர், அதன் மேலாளர் ஜான் தாமஸ். அவரிடம் பேச்சுக் கொடுத்தபோது, ''எங்க பண்ணையில கேரளாவோட பாரம்பரிய ரகமான காசர்கோடு குட்டை, தமிழ்நாட்டோட பாரம்பரிய மாடான காங்கேயம்னு நாட்டு மாடுங்க பத்து இருக்கு. இந்த மாடுகளோட சிறுநீர், சாணத்தை வெச்சி ஜீவாமிர்தத்தை நாங்களே தயாரிச்சுக்கிறோம். பண்ணைக் கழிவுகள், தென்னை நார்க் கழிவை வெச்சி கம்போஸ்ட் தயாரிக்குறோம். மாட்டுச் சாணத்தைப் பயன்படுத்தி சமையல் எரிவாயு உற்பத்தி செய்றோம். எல்லா மரங்களுக்கும் மூடாக்கு போட்டிருக்கோம். தொழுவுரத் தையும், உயிரிப் பூச்சி கொல்லியையும் வெளியில இருந்து வாங்கிக்குவோம். அதனால சாகுபடிச் செலவு குறையுது. எங்க பண்ணைக்கு ஆர்கானிக் சான்றிதழும் இருக்கு'' என்ற ஜான் தாமஸ், மாதுளை சாகுபடி முறைகளைச் சொன்னார். அது இங்கே பாடமாக விரிகிறது.

'மாதுளை, களிமண்ணைத் தவிர அனைத்து மண்ணிலும் வளரும். 10 அடிக்கு 10 அடி இடைவெளியில் நடுவது சிறந்த முறை. 2 அடி சதுரம், 2 அடி ஆழத்துக்குக் குழியெடுத்து ஆறவைத்து... ஒவ்வொரு குழியிலும், 10 கிலோ தொழுவுரம், 5 கிலோ மண்புழு உரம் போட்டு செடியை நடவு செய்ய வேண்டும். மூன்று மாதங்களுக்கு ஒரு முறை, ஒவ்வொரு செடிக்கும் 5 கிலோ மண்புழு உரம் வைத்து வரவேண்டும். மூன்றாம் மாதத்தில் இருந்து, வாரம் ஒரு முறை சொட்டு நீர்ப் பாசனத்துடன்,  ஏக்கருக்கு 200 லிட்டர் ஜீவாமிர்தக் கரைசலைக் கலந்து கொடுக்க வேண்டும். ஆறு மாதங்களில் செடிகளில் பூ எடுக்கத் தொடங்கும். ஆனால், அந்தப் பூக்களை உதிர்த்துவிட வேண்டும். குறைந்தது 24 மாதங்கள் முடிந்த பிறகே, காய்ப்புக்குவிட வேண்டும். அதற்கு முன்பாக காய்க்கவிட்டால், செடியின் வளர்ச்சி தடைபடும். ஆறாவது மாதம் செடியில் அதிகக் கிளைகள் இருக்கும். இந்தச் சமயத்தில், நன்கு தடிப்பான, வாளிப்பான நான்கு கிளைகளை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு, மற்றவற்றைக் கவாத்து செய்ய (கழித்துவிட) வேண்டும். செடிகள் காய்க்க ஆரம்பிக்கும் வரை, ஆறு மாதங்களுக்கு ஒரு தடவை கவாத்து செய்ய வேண்டும். காய்க்க ஆரம்பித்த பிறகு, ஆண்டுக்கு ஒரு முறை கவாத்து செய்தால் போதுமானது.

ஒரு மாதம் ஒய்வு!

பூக்க ஆரம்பித்ததில் இருந்து, 160 முதல் 180 நாட்கள் கழித்துதான் பழத்தை அறுவடை செய்ய முடியும். ஒவ்வோர் ஆண்டும் செடிகளுக்கு ஓய்வுகொடுக்க வேண்டும். டிசம்பர் மாதத்தில் தண்ணீர் கொடுக்காமல், செடியை வாட விட வேண்டும். ஒரு மாதம் தண்ணீர் இல்லாமல் காய்ந்து போன நிலையில் இருக்கும்போது... ஜனவரி மாதம் தண்ணீரைக் கொடுக்க வேண்டும். இப்படி வாடவிட்டு தண்ணீர் கொடுப்பதால், செடியில் அதிக பூக்கள் பூத்து, நல்ல மகசூல் கிடைக்கும். ஜனவரி மாதத்தில் தண்ணீர் கொடுத்த பிறகு, பூக்கும் பூக்கள் காயாக மாறி, ஜூலை மாதத்தில் அறுவடைக்கு வரும். அதிலிருந்து, நவம்பர் மாதக் கடைசி வரை அறுவடை செய்யலாம். பிறகு ஓய்வு கொடுத்துவிட வேண்டும்.

மாதுளையை அதிகம் தாக்குவது, பழ ஈக்கள் மற்றும் சில பாக்டீரியாக்கள்தான். இதற்கு பயோ மருந்து அல்லது மூலிகைப் பூச்சிவிரட்டி தெளித்துக் கட்டுப்படுத்தலாம். சோலார் விளக்குப் பொறிகள், மஞ்சள் ஒட்டு அட்டைகள் வைத்தும் பூச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்தலாம். பழங்களில் சில நேரங்களில் கருப்புநிறத் துளைகள் இருக்கும். ''ஃப்ரூட் போரல்’ எனப்படும் இத்தாக்குதலைச் சமாளிக்க, 200 லிட்டர் தண்ணீரில், தலா 500 கிராம் டிரைக்கோ-டெர்மா விர்டி, சூடோமோனஸ் ஆகியவற்றைக் கலந்து தெளிக்கலாம்'' என்றார், ஜான் தாமஸ்.

பண்ணைச் சுற்றுலா!

தான் மட்டும் இயற்கை விவசாயம் செய்தால் போதாது. இந்தப் பகுதி விவசாயிகள் மற்றும் அனைத்து விவசாயிகளையும் இயற்கை விவசாயத்துக்கு மாற்ற வேண்டும். இயற்கை விளைபொருட்களின் அருமையை நுகர்வோர்கள் உணர்ந்துகொள்ளச் செய்ய வேண்டும் என்பது குரியனின் நோக்கம். இதற்காக, 'இயற்கை விவசாயப் பண்ணைச் சுற்றுலா’ திட்டத்தைச் செயல்படுத்தி வருகிறார். யார் வேண்டுமானாலும், இந்தப் பண்ணையில் வந்து தங்கி, தோட்டத்தில் பழங்களைப் பறித்து ருசித்துச் செல்லலாம். குழந்தைகளுக்கு இயற்கையுடனான பிணைப்பை ஏற்படுத்தலாம். மாட்டுவண்டி மூலமாக, இந்தப் பள்ளத்தாக்குப் பகுதியை சுற்றிவரலாம் என்பதற்காக, மதிய உணவு, மாட்டு வண்டிப் பயணம், பண்ணை வீடு என அனைத்தையும் ஏற்பாடு செய்திருக்கிறார். இதற்காகக் குறைந்த கட்டணத்தையே வசூல் செய்கிறார். வெளிநாட்டினர் பலரும் இதற்காகவே இங்கே ஆர்வத்துடன் வருகிறார்களாம், இயற்கை விவசாயத்தின் அருமையை உணர்ந்த வர்களாக!

Read More